Regelmatig kijken we in In Memoriam terug op een reeks die we zijn kwijtgeraakt en die een gat in ons hart heeft achtergelaten. Een IP dat meer verdiende dan het heeft gekregen of gewoon een reeks games waarvan we meer wilden, ongeacht de vraag of het goed afgerond werd. Dit is een reeks uit het hart, het gebroken hart.
Het is winter, het weer is koud en het is eigenlijk leuker om binnen te zitten dan om buiten te komen. Behalve als er sneeuw valt, want dan vinden we allemaal wel een reden om in dat witte goedje te gaan spelen. Snowboarden bijvoorbeeld. De perfecte wintersport voor alle hippe kinderen. Alleen zijn we niet allemaal even atletisch begaafd, maar gelukkig zijn er ook games waarin je kan snowboarden en dan is SSX natuurlijk het allerbeste voorbeeld.
In je hoofd is de allereerste SSX misschien wel een game uit de jaren ’90, maar niets is minder waar. SSX verscheen immers in oktober 2000 en werd meteen met open armen ontvangen. Sommige reviewers noemden het simpelweg de beste game op PS2 (en dat wilde toen echt wel wat zeggen). SSX werd daarbij geroemd voor de graphics en de ongelooflijk strakke controls. Ook de soundtrack, die inspeelde op de skills van de speler en heel wat toptracks bevatte, duwde de game naar hogere sferen.
Een jaar later kregen we SSX Tricky, dat eigenlijk bijna dezelfde game was als de eerste SSX, met hier en daar wat updates, maar we waren allemaal al zo verknocht aan de eerste titel dat we deze sequel er met plezier bij namen. Scheuren door de bochten, geweldige tricks uithalen en dan dat gevoel wanneer je een belachelijk hoge score op het scherm zag verschijnen. De tijden waren goed.
In 2003 was het dan de beurt aan SSX 3, een echte stap vooruit ten opzichte van de eerste twee games. De sneeuw in de game was voor die tijd echt ongeëvenaard en de hoge en stabiele framerate was onovertroffen, wat zeker geen overbodige luxe was bij dit soort game. De relatief open wereld en gewoon het algemene gevoel dat SSX 3 met zich meebracht, is nooit meer overtroffen door eender welke snowboardgame.
Niet dat het niet geprobeerd werd, want in 2005 kregen we nog SSX on Tour en in 2007 SSX Blur, dat vreemd genoeg enkel op Wii verscheen. Beide games waren niet slecht, maar het leek toch dat de magie van de eerste games een beetje verdwenen was.
Een laatste poging om terug te keren naar die glorieperiode was er in 2012 met SSX (de hippe subtitels waren blijkbaar op) en we moeten eerlijk zijn dat EA Canada, de ontwikkelaar, er best goed in is geslaagd om de reeks een stevige reboot te geven. SSX was een sterke game die echt wel bestaansrecht had en dat zag je ook terug in de reviews. Het enige probleem was dat het misschien allemaal net iets te serieus was, daar waar de eerste games in de reeks volledig over-the-top gingen. Dat was een belangrijk deel van de aantrekkingskracht ook, waardoor iedereen het gevoel had extreem coole tricks te kunnen uitvoeren, zelfs al was je niet heel goed in de game.
Sinds de laatste SSX zijn we echter alweer 10 jaar verder. Niet dat er sindsdien geen goede snowboardgames meer op de markt zijn gekomen, maar allemaal ontbreken ze dat tikkeltje magie. Is het nostalgie of toch nog net iets anders? Heel moeilijk om te zeggen, maar het blijft wel zo dat we met weemoed terugkijken naar het begin van de jaren 2000, toen we allemaal door de sneeuw scheurden, terwijl we de ene na de andere over-the-top trick uitvoerden.
