Begin 2011 vuurde Nadeo een trailer op de wereld af om zijn nieuwste telg, Trackmania 2: Canyon, aan te kondigen. Waar de vorige editie plaats vond in stedelijk gebied, proberen we nu in een woestijnachtig gebied de rondetijden milliseconde per milliseconde aan te scherpen. Geschreven door Switchblade.
Trackmania. Voor velen een bekende naam, anderen fronsen eens de wenkbrauwen bij het horen van de naam. Voor wie het niet kent: in Trackmania kruip je achter het stuur van een extreem snelle en al even baanvaste wagen en probeer je zo snel mogelijk een weg te banen naar de finish. In tegenstelling tot andere racegames trotseer je niet enkel de scherpe bochten maar ook loopings, wallrides en (soms erg lange) jumps. Een klein foutje wordt meestal keihard afgestraft waardoor je terug naar af mag.
Hoewel Trackmania van oudsher een multiplayergame is, mag de singleplayer niet ontbreken. De ervaren speler zal waarschijnlijk meteen de online-modus induiken, maar voor de beginnende speler is de singleplayermodus perfect om de basistechnieken te leren. Hierdoor worden ze in de multiplayer niet overdonderd door de soms wel erg technische racebanen. Voor wie het spel wil aanleren, maar toch een competitieve geest heeft, kan opteren om een ghost car van andere spelers te laten meerijden. De gereden tijden worden immers geüpload naar een server zodat iedereen tegen elkaar kan racen, zelfs in de singleplayer. Wie zeker is van zichzelf, of gewoon direct harde tegenstand wenst, kiest voor de multiplayer, waar op de meeste servers enkel door spelers gemaakte tracks draaien. Mensen met een slechte internetverbinding of mensen die op smallband zitten kunnen nog steeds online spelen, enkel zullen ze dan geen tegenstanders zien rijden. De rondetijden worden uiteraard wel gedeeld. Een handige manier om de game lagvrij te houden voor iedereen.
Wie een van de vorige ’Trackmania-titels gespeeld heeft, zal meteen enkele grote veranderingen opmerken. Zo kunnen we vanaf nu met 200 gamers tegelijk op één server racen. Het is echter al vrij uitzonderlijk dat er meer dan 100 aanwezig zijn, wat al zeer druk en hectisch oogt. De graphics hebben een indrukwekkende makeover ondergaan. Alles oogt net iets mooier, zonder dat de frames per seconde daaronder hoeven te lijden. De nieuwe looks zorgen wel voor enkele ongemakken; zo zijn de alom gekende turbo’s veel moeilijker zichtbaar vanwege het minieme kleurverschil met de wegen. Op gebied van graphics kan de game perfect opboksen tegen die van serieuzere racegames: een primeur in deze serie.
Een grote nieuwkomer is het schademodel, waar de prachtige blinkende bolide herleid wordt tot een stoffig wrak op wielen. Gelukkig gaat het enkel om optische schade en kunnen we nog steeds aan 400 kilometer per uur door de bochten scheuren, wat overigens niet meer zo simpel lijkt te zijn als in Trackmania Nations of Trackmania United. Dit heeft drie redenen. Ten eerste zijn de wegen veel smaller geworden, waardoor je al sneller kennis maakt met een vangrail. Ten tweede is het driften veel gevoeliger dan voorheen: waar men vroeger al veel moeite mocht doen om de auto ietwat zijwaarts te krijgen lijkt het nu alsof de wegen plots veranderd zijn in ijspistes bij het indrukken van de rem, waardoor het driften wel iets ‘echter’ aanvoelt dan in de vorige titels. Doordat het driften aangepast is, mogen veteranen hun rijstijl ook herzien in de vele wallrides en loopings. Een derde reden waarom het bochtenwerk wat moeilijker is geworden, zijn de g-krachten. Het is niet uitzonderlijk dat de auto gaat kantelen of zelfs op twee wielen gaat rijden wanneer een bocht iets te scherp genomen wordt. In combinatie met een heuvel kan dit heel verraderlijk worden. Deze drie vernieuwingen zorgen vaak voor zeer spectaculaire crashes waar menig Hollywood-regisseur jaloers op zou zijn. Het moet wel gezegd worden dat deze vernieuwingen na een tijdje beter en zelfs natuurlijker aanvoelen dan in de vorige versies. Nieuwe spelers zullen deze manier van rijden waarschijnlijk appreciëren aangezien ze technieken zoals bochten aansnijden of loopings nemen nog moeten aanleren, het blijft echter de vraag of de ervaren spelers dit ook met open armen zullen verwelkomen aangezien zij hun rijstijl flink moeten aanpassen.
