HANDS-ON | The Mound: Omen of Cthulhu brengt Lovecraft naar de jungle

Co-op horrorgames zijn tegenwoordig populairder dan ooit. Titels als Dead by Daylight, Phasmophobia en R.E.P.O. bewijzen dat samen bang zijn vaak leuker is dan alleen. The Mound: Omen of Cthulhu lijkt echter een andere richting uit te willen. Waarbij het in dit genre meestal draait om goede communicatie en een duidelijk perspectief, probeert ontwikkelaar ACE Team net twijfel te zaaien tussen spelers. Niet door verborgen missies te geven aan elke speler, maar door je simpelweg te laten twijfelen aan alles wat je ziet.Tijdens een hands-on sessie kregen we alvast een eerste blik op het Lovecraftiaanse co-op verhaal. Dat maakte meteen duidelijk dat The Mound meer wil zijn dan de zoveelste multiplayer-horrortitel. 

Een expeditie van kwaad naar erger

The Mound: Omen of Cthulhu is gebaseerd op de gelijknamige novelle van H.P. Lovecraft, al neemt de game behoorlijk wat creatieve vrijheid met het bronmateriaal. In plaats van Oklahoma worden spelers naar de Chileense jungle van de zeventiende eeuw gestuurd. Vanuit een Spaans galjoen vertrek je samen met maximaal drie andere spelers op gevaarlijke expedities. Daar zoek je naar schatten, verloren voorwerpen en uiteindelijk het mysterieuze K’n-yan, een ondergrondse stad die nauw verbonden is met de Cthulhu-mythologie.

Voor elke missie kies je eerst een contract dat bepaalt wat je doel wordt. Dat kan iets relatief eenvoudigs zijn zoals een bepaalde hoeveelheid schatten verzamelen, maar ook het terugvinden van een vermiste expeditie of veiligstellen van specifieke objecten. Vervolgens moet je samen beslissen welke uitrusting wordt meegenomen. Dat klinkt als een detail, maar tijdens onze speelsessie bleek al snel dat een goede voorbereiding het verschil kan betekenen tussen een succesvolle expeditie en een bijzonder korte uitstap richting het hiernamaals.

De inventaris is namelijk enorm beperkt en elke speler kan slechts een handvol voorwerpen dragen. Munitie, geneesmiddelen, gereedschap en schatten vechten allemaal om dezelfde ruimte. Daardoor ontstaat spontaan een rolverdeling binnen de groep, waarbij sommige spelers zich richten op gevechten terwijl anderen vooral ondersteunende spullen meenemen of ruimte vrijhouden voor de buit. Je kunt gelukkig wel alles op een huifkar leggen die met je mee door de jungle trekt. Elke missie duurt ongeveer een half uur en naarmate je langer in het oerwoud blijft, neemt de waanzin toe aan kracht. 

De grootste vijand zit in je hoofd

Hoewel de jungle in The Mound: Omen of Cthulhu vol ondode bewoners en bizarre monsters zit, is het sanity-systeem zonder twijfel de meest interessante troef van The Mound. Zoals het een Lovecraft-adaptatie betaamt, speelt waanzin een centrale rol en ACE Team geeft daar een slimme twist aan. Wanneer je mentale gezondheid achteruitgaat, begin je dingen te zien die er niet zijn. Het bijzondere is dat deze hallucinaties voor iedere speler anders werken. Wat jij ziet, hoeft dus niet overeen te komen met wat je teamgenoten ervaren. Dat leidt tot situaties waarin communicatie plots veel belangrijker wordt dan schietvaardigheid.

Tijdens één van onze missies zagen drie spelers bijvoorbeeld een gigantische valkuil vol lijken en scherpe palen. De vierde speler zag echter een onschuldig altaar op een open plek en wandelde zonder aarzelen bijna zijn dood tegemoet. Voor hem was er geen enkel gevaar zichtbaar. Voor de rest van de groep was het alsof iemand vrijwillig van een klif zou springen.

Dat soort momenten lijken de kern van de ervaring te vormen. Je weet nooit helemaal zeker of een waarschuwing van een teamgenoot terecht is of dat hij ondertussen compleet de grip op de realiteit verloren heeft. Volgens de ontwikkelaars hebben we bovendien slechts een fractie van de mogelijke waanzin effecten gezien, wat doet vermoeden dat er nog heel wat verrassingen verborgen zitten in de volledige versie.

Vechten is niet altijd de oplossing

De jungle zelf blijkt een bijzonder vijandige plek. Tijdens onze speelsessie kregen we te maken met ondode vijanden, groteske levende planten, vliegende monsters en zelfs een gigantische duizendpoot die door misselijke spelers werd uitgespuwd. Toch maakt de game snel duidelijk dat brute kracht tegen deze monsters niet altijd de oplossing is.

Munitie is schaars en lawaai trekt meer vijanden aan. Bovendien hebben bepaalde wapens hun eigen beperkingen. Een musket lijkt bijvoorbeeld een uitstekend idee tot het begint te regenen en je plots ontdekt dat nat buskruit weinig indruk maakt op eldritch horrors. Het zijn kleine details die de wereld geloofwaardig maken en spelers dwingen om na te denken over hun uitrusting.

De focus ligt duidelijk op samenwerken en overleven, niet op alles wat beweegt neermaaien. Dat wordt nog versterkt door het systeem rond stervende spelers. Wanneer iemand niet tijdig gereanimeerd wordt, kan die terugkeren als een corrupte versie van zichzelf die actief op jacht gaat naar zijn voormalige teamgenoten. Alsof de jungle zelf beslist heeft dat je groep nog niet genoeg problemen had.

Sfeer die onder je huid kruipt

Wat ons misschien nog het meest verraste, was hoe sterk de sfeer al aanvoelde. De jungle ziet er op het eerste gezicht bijna idyllisch uit, met dichtbegroeide vegetatie, tropische stranden en zonlicht dat door het bladerdek breekt. Tegelijk hangt er voortdurend een dreigende spanning in de lucht.

Het geluid speelt daarbij een grote rol. Verre kreten, onbekende geluiden tussen de bomen en plotselinge bewegingen in de mist zorgen ervoor dat je voortdurend op je hoede blijft. Zelfs wanneer er niets gebeurt, voelt het alsof er iets mis is. Dat constante gevoel van ongemak past perfect bij het thema.

Ook interessant is dat de spelwereld niet procedureel gegenereerd wordt. Alle locaties zijn met de hand ontworpen, waardoor ACE Team veel meer controle heeft over de opbouw van spanning, de plaatsing van geheimen en de timing van confrontaties. Dat lijkt misschien een detail, maar het helpt de wereld veel geloofwaardiger aan te voelen dan de willekeurige kaarten die we in sommige andere co-op horrorgames zien.

Conclusie

Na onze eerste kennismaking blijft vooral het gevoel hangen dat The Mound: Omen of Cthulhu iets probeert te doen wat weinig andere co-op horrorgames momenteel aanbieden. De combinatie van beperkte middelen, Lovecraftiaanse horror en individuele hallucinaties zorgt voor een unieke dynamiek waarin spelers elkaar nodig hebben, maar elkaar tegelijk nooit volledig kunnen vertrouwen. Of die formule ook op lange termijn blijft boeien, valt uiteraard nog af te wachten. Veel zal afhangen van de variatie. Onze nieuwsgierigheid is in ieder geval geprikkeld.

The Mound: Omen of Cthulhu is vanaf 15 juli 2026 beschikbaar voor PS5, Xbox Series X/S en pc (via Steam).

Bol

€39,99

The Mound: Omen of Cthulhu - Deluxe Edition - PS5

Koop op Bol