In de categorie van erg goeie games die onder de radar zijn gepasseerd hoort Joe Danger van Hello Games absoluut thuis. Het spel lanceerde midden 2010 op PSN maar kwam nooit echt in de picture door een beperkt marketingbudget. Toch moet ook Microsoft het potentieel van de titel gezien hebben, want in plaats van te wachten op Joe Danger: The Movie – de opvolger van Joe Danger waar de Britse studio momenteel hard aan werkt – wilden ze absoluut ook het origineel nog naar XBLA halen. En we kunnen ze geen ongelijk geven.
Master of Disaster
Joe Danger: Special Edition is dus een remake van de originele Joe Danger. Er werden enkele nieuwigheden toegevoegd, maar de basisgameplay en de hoofdbrok van de game zijn exact dezelfde. Het concept achter Joe Danger zou je kunnen omschrijven als een mix van een hoop succesvolle games uit het platformgenre, het stunt-racinggenre en games die draaien rond het maken van superlange en knotsgekke combo’s. Enkele van die games opnoemen zou echter onrecht aandoen aan de inventiviteit en vakbekwaamheid van Hello Games, want Joe Danger is een totaal unieke spelervaring geworden.
Het achtergrondverhaal bij Joe Danger is flinterdun en dient eigenlijk enkel om je een goeie uitvlucht te geven om telkens weer knotsgekke toeren uit te halen met Joe en zijn stuntmotor. Joe is een al wat oudere stuntman die bij zijn laatste stunt elk beentje in zijn lichaam brak, waardoor iedereen hem al had afgeschreven. Toch wil hij nog een comeback maken om nog een keer op zijn oude niveau te schitteren en het is jouw taak om dat samen met hem klaar te spelen en hem opnieuw tot Master of Disaster te kronen.
Zoveel mogelijk sterretjes zien
De weg die je moet afleggen naar de top is lang en loopt over een heleboel verschillende parcoursen die je een voor een voor de wielen geschoven krijgt. Elke track neemt niet meer dan een minuutje in beslag, maar schotelt je vaak diverse platformuitdagingen voor. Elke voltooide uitdaging wordt beloond met een ster, die je gebruikt als pasmunt om nieuwe tracks vrij te spelen. Je hoeft niet elke ster te halen om het tot het eind van de game te schoppen, maar je zult ook niet genoeg hebben aan het doorkruisen van elk level zonder oog te hebben voor de uitdagingen.
Soms volstaat het de level binnen een bepaalde tijd af te werken, soms moet je alle items onderweg oppikken, of moet je de hele level doorsjezen in een lange combo van truukjes. Joe is als stuntman immers van vele markten thuis. Je beschikt immers niet alleen over de typische platformcontrols om allerlei dodelijke valkuilen, bommetjes en wegversperringen te ontwijken, zoals achteruit rijden, jezelf bukken, springen, een double-jump manoever uitvoeren en zelfs boosten als het boostmetertje onderaan je scherm volgelopen is. Je hebt daarnaast via de schouderknoppen ook toegang tot een combosysteem waarmee je allerlei stunts kunt uitvoeren terwijl je in de lucht hangt. Deze stunts rijg je aan elkaar tot monsterlijke combo’s door eens neergekomen op de grond verder te rijden in een wheelie of endo. De besturing verloopt volkomen vlekkeloos en is erg responsief, zoals dat hoort te zijn bij dit soort games.
