REVIEW | Screamer doet je schreeuwen van frustratie

Racegames komen in zowat alle vormen, maar vaak is het verhaal rond de races nogal dunnetjes. Dat is iets dat Screamer van Milestone wil aanpakken, met een flinke laag anime, waar zowaar ook Vlaams in gesproken wordt. Wie wel fan is van racegames, zal Milestone als ontwikkelaar wel herkennen. Het is de developer achter games als de MotoGP-reeks, de Ride-games en Hot Weels Unleashed. Ze hebben dus best wel al wat ervaring in het genre, en ondanks het feit dat hun games niet altijd door iedereen super hoog gewaardeerd worden, verwachten we dus zeker een minimum aan degelijke gameplay. Op zich is die ook aanwezig. De eerste races zijn uitdagend, maar leuk, en er zijn genoeg unieke elementen aanwezig om Screamer af te zetten tegenover de gemiddelde racegame.

Verhaal is niet heel spectaculair

Om te beginnen is er de vormgeving. Screamer vertelt zijn verhaal in animevorm, al gaat het daarbij voornamelijk over de typische dialoogschermen met een stilstaande cutout van een personage. Hier en daar zijn er wel volledig geanimeerde cutscenes die een extra laagje toevoegen aan het idee van Screamer. Het verhaal zelf is niet echt spectaculair, maar het blijft uiteindelijk een racegame.

De game bevat in totaal een vijftiental personages uit verschillende landen, die ook allemaal hun eigen taal spreken. Gelukkig bestaat in de wereld van Screamer een technologie waardoor iedereen elkaar simpelweg begrijpt. Het was wel even schrikken toen er ook een Vlaams personage opdook, maar het is eens verfrissend dat het geen cliché Nederlander is. De Vlaming is zelfs één van de bad guys.

Uniek driftsysteem

Ook op vlak van gameplay probeert Screamer zijn eigen ding te doen. Er wordt sterk ingezet op drifting tijdens racen, waarbij je vol in de drift kan gaan door de rechterstick te gebruiken. Een systeem dat we niet meteen uit een andere game kunnen herinneren, en we weten ook niet of we er echt fan van zijn. Het is heel gemakkelijk om te driften, maar het voegt precies weinig toe en het neemt ook wel wat de skill van het driften weg. Zelfs na het spelen van de game weten we nog altijd niet of driften echt nut heeft (behalve om je boost op te laden). Soms kregen we tijdens races het gevoel dat de AI zelf amper gaat driften.

Daarnaast is er de ECHO, een idee dat bepaalde gameplay, zoals driften, boost gebruiken, draften enzovoort moet belonen. Door die dingen te doen kan je je boost opladen, maar ook je Entropy. Met dat laatste kan je een schild opzetten of een andere racer aanvallen. Screamer heeft immers een beetje van Burnout geleend, waarbij je andere racers gewoon van de baan kan knallen. Alleen hebben we ook hier het idee dat het niet helemaal wordt doorgetrokken. Om een tegenstander te laten crashen, moet je Entropy gebruiken. Heb je dat op dat moment niet, dan kan je niet echt aanvallen. Op andere momenten heb je dan weer Entropy op overschot en is er jammer genoeg niemand in de buurt.

Ook de boost zelf werkt anders dan in de meeste games. Die zet je in per blok. Wil je boosten, dan moet je een tijdje de boostknop ingedrukt houden, waarna je enkele seconden volle snelheid gaat. Laat je de boostknop op het juiste moment los, dan duurt je boost ook wat langer. Het lastige is dat je zo heel weinig controle hebt over je boost en je dus niet kan beslissen om even kort te boosten na een bocht of om voor een tegenstander te blijven. Het is alles of niks. Screamer voelt zo vaak een beetje aan als botsauto spelen, waarbij je met een boost door een bocht knalt en hoopt dat die net lang genoeg duurt, zodat je weinig hinder ondervindt van het feit dat je nog maar eens tegen de muur bent geknald.

Hoge moeilijkheidsgraad

Naast de story mode, die The Tournament heeft, is er ook nog een arcade mode waar je wat losse races kan houden, en een multiplayer mode waarin je online met zestien kan spelen, maar vooral offline met maximaal vier spelers aan de slag kan. Het is wel jammer dat je alle content eerst moet vrijspelen, voornamelijk in The Tournament. Screamer heeft 32 tracks over vier omgevingen, maar als je geen zin hebt in de story mode, heb je daar amper toegang toe.

We moeten het ook nog even over de moeilijkheidsgraad hebben. We gaan hier niet vertellen dat we experts zijn in racegames, maar we hebben er wel al flink wat versleten en buiten misschien hier en daar een echte racing sim, kunnen we die allemaal aan op de normale moeilijkheidsgraad. Bij Screamer is dat niet het geval. Sterker nog, zelfs op de laagste moeilijkheidsgraad lukt het ons vaak niet echt. En het vreemdste is dat we niet echt weten waarom. We hebben niet het gevoel dat we dramatisch aan het racen zijn. Dus ergens is er iets mis met de balans of we doen iets heel verkeerd. Wat we wel weten is dat het voor immense frustraties zorgt.