Nog een paar weken en dan ligt Dead Space 2 in de winkelrekken, maar wij mochten al sneller dan dat aan de slag met de finale versie van het spel. In afwachting van onze definitieve review, die je rond de release mag verwachten, presenteren we alvast een hands-on preview waarin we onze bevindingen tot nog toe neerpennen. Omdat we met de daver op het lijf zitten, zullen we ons beperken tot informatie uit twee chapters uit het begin van het spel, maar dat weerhoudt ons er niet van jullie met informatie te overladen.
Toen het originele Dead Space in oktober 2008 verscheen, was het geen onmiddellijk succes. Vreemd, want de meeste reviews waren verrassend positief over het spel. Een combinatie van omstandigheden zorgde er echter voor dat de nieuwe franchise van EA maar moeilijk van de grond kwam. Naarmate de tijd vorderde, vonden meer en meer gamers hun weg naar het spel. Velen waren zodanig verrast dat ze het spel spontaan aanraadden aan vrienden, en zo zie je maar dat een goede game uiteindelijk zijn weg wel weet te vinden. Inmiddels lanceerde EA al enkele kleinere games van de franchise, evenals een animatiefilm en strip, maar binnenkort is het dus eindelijk het rechtstreekse vervolg op het origineel waarmee we aan de slag kunnen: Dead Space 2.
Dead Space 2 speelt zich drie jaar na het einde van het originele spel af, waar Isaac Clarke het er met moeite levend vanaf bracht. Hij bevindt zich nu op de 'Sprawl', een soort ruimtekolonie die rond Saturnus draait. Hij herinnert zich nauwelijks wat er allemaal gebeurd is en heeft ook wat mentale problemen die onder meer zorgen voor waanbeelden van zijn vriendin. Veel meer details mogen en willen we niet geven, want anders is het plezier voor wie het spel nog moet spelen danig geslonken. Wel kunnen we nog meegeven dat de Sprawl volledig geïnfecteerd lijkt met Necromorphs, en dat je dus opnieuw lustig gemuteerd gespuis kan gaan ontleden.
Wie het originele Dead Space nog niet gespeeld heeft, raden we aan het toch ergens op de kop te tikken. Dead Space 2 voorziet wel in een korte trailer waar het verhaal uit het eerste spel uit de doeken wordt gedaan, maar je zal hoe dan ook meer van dit tweede deel kunnen genieten wanneer je ook het eerste werkelijk hebt beleefd. Dead Space 2 lijkt bovendien een zuiver vervolg te zijn, in die zin dat je, als je de eerste game hebt gespeeld, meteen met alles mee bent: verhaal, controls, personages, vijanden, wapens, spelmechanismen, etc. Alles voelt ongelooflijk vertrouwd aan. Dit is aan de ene kant goed, maar aan de andere kant kan je ook de kritiek formuleren dat het veel van hetzelfde is. Enkele duidelijke, nieuwe onderscheiden vijanden en wapens bijvoorbeeld hadden zeker geen kwaad gedaan.
Dead Space 2 voelt dus vertrouwd aan, maar is daarom nog niet verouderd of minder leuk om spelen, integendeel misschien. De ontwikkelaar heeft er veel aan gedaan om kleine onvolkomenheden uit het eerste deel weg te werken, en daar zijn ze wonderwel in geslaagd. Het tempo van de game bijvoorbeeld zit een stuk beter in elkaar. Er is meer afwisseling. Niet langer is het één langgerekte aaneenschakeling van kleine gangetjes die af en toe onderbroken worden door een grotere sequentie. Neen, veel vaker zal het tempo van 'de gangetjes' een versnelling hoger of lager schakelen, om daarna de rust te laten weerkeren.
Nieuw is de mini-game waarin je elektrische circuits tracht te hacken, iets wat we sinds BioShock wel in meerdere games beginnen te zien. Heel intuïtief ga je op zoek naar drie zogenaamde 'sweet spots' van het circuit. Elke sweet spot wordt aangeduid met een blauwe oplichting, terwijl de rest rood oplicht. Heb je een sweet spot met je control stick gevinden, dan druk je gewoon op de X-knop en klaar is kees. Drie sweet spots binnen de tijd vinden en het hacken is gelukt. Maak je een fout of lukt het niet binnen de tijd, dan krijg je een stroomstoot. Deze mini-game kom je regelmatig tegen en heb je snel onder de knie. Vooralsnog is het ons niet opgevallen dat ze moeilijker worden naarmate het spel vordert, wat jammer is.
De mini-game is slechts één kleine toevoeging die het tempo ten goede komt. Een andere is het klimmen door schachten om van de ene naar de andere ruimte te geraken. De camera gaat dan haast in Isaacs nek liggen en je kan je langzaam maar zeker naar de andere kant begeven. Soms betreft het een rechtlijnige schacht, soms moet je eens een bocht nemen. In het begin doe je het ongetwijfeld haast in je broek als je een schacht in moet, omdat je toch zou denken dat die benarde situatie de ideale gelegenheid is om een of andere Necromorph op je af te sturen. Helaas pindakaas, veel gebeurt er hier niet, en dat is eigenlijk een gemiste kans. Desalniettemin een leuke toevoeging.
Nog meer verbeteringen vinden we in het systeem dat je de weg wijst naar je bestemming. In het originele Dead Space werd je steeds naar je objectief geleid, maar nu kan je zelf kiezen waarheen je de weg wil getoond worden. Zo kan je kiezen voor de weg naar je huidige objective, het meest nabije save station of shop, waar je munitie etc. kan aanschaffen. Het kiezen van je bestemming gebeurt voorts zonder het gebruik van een traditioneel menu en zit perfect geïntegreerd in het spel. Toch is er ook hier weer een punt van kritiek. De meeste levels zijn immers zo rechtlijning opgebouwd dat je de weg helemaal niet hoeft te weten. Als er al meer dan twee deuren in een ruimte zouden zijn, dan kan je vaak maar door eentje verder, terwijl de andere op slot is. Het wegwijssysteem is dan ook meer een houvast, een lichtgevende draad die je hoop geeft dat er een weg is die je vooruit helpt, want hoe dan ook wil je weg uit die nare plek die de geïnfecteerde Sprawl is.
