Weerzien met een oude bekende in Rock Band 4
[gespeeld op Xbox One]
Onder het motto “beter laat dan nooit” is hij eindelijk klaar, onze Rock Band 4 review. We hebben zelf behoorlijk lang moeten wachten op onze Band-in-a-Box versie en hebben dan maar beslist om die ineens binnenste buiten te keren én te wachten op de feature update van begin februari om een volledig oordeel te kunnen vellen over de online features van de game. Klaar? Hier gaan we.
Wie onze Rock Band 3 review gelezen heeft – intussen zo’n 5 jaar geleden – weet dat we behoorlijk gek waren van die game. De pauze die zowel Harmonix als Activision-Blizzard sindsdien hebben ingelast in het uitbrengen van nieuwe games voor plastieken instrumenten duurde wat ons betreft dan ook veel te lang. Guitar Hero brak de ban eind vorig jaar met het innoverende, maar verre van perfecte Guitar Hero Live. De game ging voor een nieuw soort besturing, keerde terug naar haar roots door een hoop franjes en instrumenten overboord te gooien en ging met de grove borstel doorheen haar spelmodi. Dat leverde een frisse en vernieuwende gameplay op, met enkele gebreken waar de jongens bij FreeStyleGames de komende maanden en jaren hopelijk verder op zullen ploeteren om de spelervaring te verbeteren.
Bij Harmonix hebben ze de terugkeer van het muziekgenre helemaal anders aangepakt. De focus werd er in de eerste plaats gelegd op het behouden van haar immense bibliotheek aan beschikbare nummers, een feature die massaal werd gevraagd door de fanbase. Dat men in dat huzarenstukje geslaagd is, ondanks het feit dat er intussen een generatiewissel heeft plaatsgevonden op consolevlak is zonder meer knap.
Onze volledige DLC-collectie vanop Xbox 360 (zo’n 250 songs) wisten we zonder problemen te importeren op Xbox One en hetzelfde truukje lukt ook tussen PS3 en PS4. De transfer op zich kostte meer tijd dan verhoopt, omdat we elk nummer individueel moesten downloaden, maar dan nog zul je ons niet horen klagen omwille van de bakken oude content die we ineens in deze nieuwe game konden spelen. Voor het importeren van songs vanop de discs van oude games betaal je zoals voorheen wel een extra kost om de licentie op de nummers uit te breiden naar Rock Band 4.
De continuïteit van de muziekbibliotheek is doorgetrokken naar de rest van de game. In tegenstelling tot Guitar Hero gaat Rock Band wel resoluut door met haar volledige bandsetup voor maximaal 4 spelers, inclusief microfoons en drums naast het gebruikelijke gitaarwerk. Enkel het keyboard, een nieuwigheid die met Rock Band 3 werd ingevoerd, wordt door Rock Band 4 niet meer ondersteund. Wie net zoals ons nog oude instrumenten had liggen zal die doorgaans kunnen hergebruiken, want ook aan hardwarecompatibiliteit werd gedacht.
Jammer genoeg zijn een aantal van de oudste bedrade instrumenten niet meer speelbaar op de nieuwe generatie consoles, maar ook hier heeft Harmonix duidelijk een inspanning gedaan om haar bestaande fanbase gunstig te stemmen. Xbox One-spelers zijn trouwens iets minder goed af dan PS4-spelers, want om de compatibiliteit van sommige oudere controllers te kunnen waarmaken heb je een extra Legacy Adapter nodig die je zo’n 30 euro lichter maakt.
Wie zichzelf toch trakteert op de nieuwe set instrumenten zal merken dat deze niet zoveel verschillen tegenover de draadloze versies die samen met Rock Band 3 werden verkocht. Dat betekent dat de layout van de drums nog steeds dezelfde is als bij de allereerste game, al zijn ze intussen wel een stuk steviger gebouwd. Dat houdt in dat de constructie op zich minder onstabiel is, de drum pads strakker zijn in het registreren van je getrommel en het voetpedaal voorzien is van een metalen verstevigingsplaat om te vermijden dat die in twee zou breken bij het stevigere metalwerk. Wie net als ons ooit zelf een pedaal terug aan elkaar heeft moeten plakken, weet waarom dat metaal wel degelijk zijn nut heeft.
De Stratocaster-gitaar voelt nog steeds hetzelfde aan als voorheen, wat betekent dat deze stevig genoeg voelt om enkele jaren mee te gaan – als je er tenminste niet Jimi Hendrix-gewijs mee gaat meppen na je performance. Wat de microfoon betreft durven we niet echt zeggen dat de registratie beter of slechter is dan voorheen. We hebben nog steeds het gevoel dat de noten niet altijd even zuiver en consistent verwerkt worden in de game, maar dat zou natuurlijk ook kunnen liggen aan het feit dat we doof zijn gewoorden voor/door ons eigen gejengel.
