Regelmatig kijken we in In Memoriam terug op een reeks die we zijn kwijtgeraakt en die een gat in ons hart heeft achtergelaten. Een IP dat meer verdiende dan het heeft gekregen of gewoon een reeks games waarvan we meer wilden, ongeacht de vraag of het goed afgerond werd. Dit is een reeks uit het hart, het gebroken hart.
Er zijn weinig games die een volledig genre hebben geïnspireerd. Demon’s Souls, Castlevania, Metroid en natuurlijk Rollercoaster Tycoon. De eerste Rollercoaster Tycoon verscheen in 1999 en gaf iedereen de mogelijkheid om een eigen pretpark uit de grond te stampen. Vooral de vrijheid bij het bouwen van rollercoasters is tot op de dag van vandaag bijna legendarisch en nog steeds zijn er heel wat filmpjes te vinden waarbij er allerhande bizarre achtbanen in elkaar worden gestoken.
Het is dan ook geen wonder dat er nadien een heel genre is ontstaan dat gelijkaardige gameplay voorschotelt. Zo krijgen we binnenkort ook nog Park Beyond op ons bord. Niet dat Rollercoaster Tycoon de eerste game was waarin je een eigen pretpark kon bouwen. Zo kwam bijvoorbeeld Theme Park al in 1994 uit, maar het is toch Rollercoaster Tycoon dat het echt grote publiek wist te bereiken.
Het is dan ook geen verrassing dat er nadien nog een aantal opvolgers van de game verschenen. In 2002 kregen we Rollercoaster Tycoon 2 en in 2004 Rollercoaster Tycoon 3. Beide games kregen best wat lof en bouwden goed voort op wat de eerste game bracht, door spelers vooral meer opties te geven om het park van hun dromen te maken.
Daarna zou het lang stil blijven rond Rollercoaster Tycoon. De derde telg kreeg nog wel een paar expansion packs, maar het zou nog tot 2012 duren voor er echt een volgende game in de reeks zou komen. Nu ja, Rollercoaster Tycoon 3D was de eerste game in de reeks die voor handhelds werd gemaakt, voor de 3DS meer bepaald, maar het was een absolute draak van een game. Een geslaagde comeback was het dus zeker en vast niet.
Maar het was wel voldoende om in de periode van 2014 tot en met 2016 plots op de proppen te komen met maar liefst vijf nieuwe titels in de franchise. Jammer genoeg was het meeste daarvan gewoon rommel. De meest succesvolle nieuwe releases waren gewoon herwerkingen van de eerste games voor nieuwe platformen, maar echt nieuwe games gingen grandioos de mist in.
Rollercoaster Tycoon 4 Mobile en Rollercoaster Tycoon World toonden aan dat het allemaal niet zo eenvoudig is om zomaar een klassieke game over te brengen naar moderne tijden, terwijl pakweg Rollercoaster Tycoon Classic aantoonde dat de gameplay echt nog wel werkte, ook op nieuwe toestellen. De ontwikkelaars achter de games waren echter compleet de weg kwijt en daar zou niet snel verandering in komen.
In 2018 kregen we nog Rollercoaster Tycoon Adventures en Rollercoaster Tycoon Joyride, maar die twee games hebben nog bijzonder weinig te maken met hoe we de reeks kennen. Adventures was nog wel oké op vlak van gameplay, maar het was zo eenvoudig (qua gameplay en op vlak van moeilijkheid) dat het fans maar matig kon bekoren. Het is dan ook eerder een veredelde mobile game. Joyride is zelfs gewoon een on-rail shooter in VR. Wie bedenkt het?
In 2020 verscheen tot slot Rollercoaster Tycoon Puzzle, letterlijk een match-3 game die enkel en alleen teert op de naam van de franchise. Op dit moment kunnen we enkel nog denken aan die .gif van The Simpsons waar één personage roept “Stop! He’s already dead!”. Dat is hoe wij ons momenteel voelen. Rollercoaster Tycoon is dood en begraven en op basis van het track record van de mensen die er aan gewerkt hebben, mag dat ook zo blijven.
