REVIEW | MXGP 26 springt vooruit, maar landt niet altijd goed

Laten we er niet omheen draaien: de officieel gelicenceerde MXGP-games staan niet meteen bekend om hun geweldige kwaliteit. Dat is geen geheim, zelfs Nacon komt er openlijk voor uit dat er werk aan de winkel was. Na MXGP 24 besloot de uitgever de serie daarom wat rust te gunnen. Met een nieuwe ontwikkelaar aan het roer en de switch naar Unreal Engine 5 moet MXGP 26 een frisse start worden. Een nieuwe kans om gamende motorcrossliefhebbers eindelijk te geven waar ze al die tijd naar snakken.

Gas erop

Wat daarvoor nodig was – en wat absoluut essentieel is in een motorcrossgame – zijn aangepaste riding physics. Die zijn grondig op de schop genomen en helemaal van de grond af aan heropgebouwd. De game maakt op een correcte manier gebruik van de twee sticks: met de linkerstick krijg je controle over de bike, terwijl je met de rechterstick de rider onder controle neemt. Hierdoor heb je heel wat controle over de besturing.

Dat uit zich voornamelijk in het nemen van whips en bochten. Door het lichaam van je rider in beweging te brengen, krijg je ook in de lucht veel vrijheid. Even 45 graden spinnen ziet er niet alleen cool uit, het is ook van essentieel belang om correct neer te komen. Kom je slecht of verkeerd neer, dan ga je zo op je smikkel.

Datzelfde geldt voor het bochtenwerk. Om scherpe bochten foutloos en snel te nemen, is het belangrijk om met het lichaam mee – of net tegen – te bewegen. Doe je dit te hard, dan ga je op je smikkel. Doe je dit net te zacht, dan knal je zo tegen een reclamebord aan en ga je – je raadt het al – op je smikkel.

De besturing is in het begin dan ook even wennen en vraagt wat oefening om ze volledig onder de knie te krijgen. Voor wie dat geduld niet heeft en het allemaal een tikkeltje minder realistisch mag, zijn er gelukkig een heleboel aanpassingen en hulpmiddeltjes te vinden in het instellingenmenu. Zo is het zelfs mogelijk om de volledige besturing met slechts één stick te bedienen. Dat is leuk voor de meer casual spelers, maar zo mis je wel het plezier van vakkundig een bocht scherp af te snijden om nadien in volle vaart weer ervandoor te gaan.

Slippertjes

Er is niet enkel aandacht besteed aan het op orde brengen van de besturing, ook de ondergrond van de tracks voelt een heel stuk realistischer aan. Zo maken hobbels, hoe klein ook, daadwerkelijk een verschil. Als bestuurder moet je ze goed inschatten en er op een handige manier gebruik van maken. Ook rijdt een zanderige ondergrond voelbaar anders dan een meer kleiachtige. Dit soort details zijn belangrijk in een motorcrossgame.

De basis van de game zit dus al een stuk beter in elkaar, maar het is jammer dat deze lijn niet naar het geheel kan worden doorgetrokken. Zo zitten er nog te veel bugs en oneffenheden in, waarbij de bike soms rare manoeuvres maakt en je daardoor te snel op je bek gaat. Ook zodra je nog maar even off-track gaat, weet het spel zich maar moeilijk te gedragen en is het bijzonder lastig om weer op het parcours terecht te komen.

Zielloos

Het grootste probleem is dat het geheel een zekere ziel mist, wat de motorcrosssport tekort doet. Hoewel de graphics dankzij Unreal Engine 5 er best oké uitzien, oogt alles enorm sfeerloos en mist het spel een eigen smoel. Dat kan trouwens ook letterlijk worden genomen. Zo kun je spelen met alle drivers uit de MXGP en MX2 van het inmiddels afgelopen 2026-seizoen, maar verwacht niet dat ze hun helm afnemen. Meer verschil dan hun naam, team en rugnummer is er haast niet. Qua presentatie voelt MXGP 26 gewoon enorm basic aan.

Op audiovlak scoort de game zelfs ondermaats. Het hoofdmenu is nog voorzien van een generieke tune, maar eenmaal je een voorstelling krijgt van de tracks, wordt het plots akelig stil en ontbreekt elk gevoel van sfeer. Ook tijdens het racen zelf komt de game niet verder dan het brullende geluid van de motor, aangevuld met een enorm doffe knal wanneer je tegenstanders aanrijdt. Die AI-gedreven tegenstanders kwamen daarvoor al niet al te snugger over en lijken wat over het circuit rond te dwalen, maar het geluid doet het gevoel van realisme allerminst goed.

Snel uitgekeken

Dat maakt dat MXGP 26 weinig uitnodigend is om lange tijd te blijven spelen. Wat daar ook aan bijdraagt, is dat je na een tijdje wel bent uitgekeken op het aanbod aan gamemodi. Uiteraard kun je een volledig Championship rijden als je favoriete rijder uit de MXGP of MX2, of ervoor kiezen om met je eigen rider aan de start te verschijnen. Daarnaast kun je het geheel ook opsplitsen in aparte Grand Prix-races voor een kort potje, of kiezen voor een time-attack of een competitief ritje in de online multiplayer, mits daar voldoende tegenstanders aanwezig zijn. Spelers van de vorige edities zullen merken dat er van een carrièremodus geen spoor te vinden is, en ook de free-roam area The Compound is dit jaar zeer beperkt. Zo voelt MXGP 26 al snel repetitief aan.