Tomodachi Life: Living the Dream brengt de bizarre, grappige en verrassend verslavende Mii-wereld naar de Nintendo Switch, met nieuwe mogelijkheden en meer interactie dan ooit. Op een eiland vol unieke personages ontstaan zo de vreemdste situaties, relaties en verhalen.
Die gekheid maakt dat Tomodachi Life overkomt als een vreemd eendje in de bijt, of zeg maar gerust: een hele vreemde eend. Want laat één ding duidelijk zijn: ondanks het simpele concept en de absurditeit was de voorganger met maar liefst 6,7 miljoen verkochte exemplaren een echte hit, goed voor een plek in de top 10 bestverkochte games op de Nintendo 3DS. Dat is best wel een hele prestatie. Zie dit vervolg dan ook allesbehalve als een simpel toetje, maar als een late blockbuster in de levenscyclus van de originele Switch.
Qua opzet blijft Tomodachi Life op de Switch trouw aan zijn voorganger. Na het maken van een eerste Mii-personage (de bekende Nintendo-avatars die al sinds het Wii-tijdperk meegaan) kan de pret van start gaan. In de character creator is al meteen duidelijk dat dit nieuwe deel dieper gaat dan het origineel. Met meer aanpassingsmogelijkheden zoals kapsels, gezichtsvormen en stemvariaties is het mogelijk om vrienden en familieleden een stuk herkenbaarder na te maken. Op eenvoudige wijze bouw je zo een hele reeks Mii-personages op: van je vervelende collega en je zatte nonkel tot je stiekeme crush.
Echter, hoe leuk je Mii-personage er ook uitziet, zoals Clouseau-zanger Koen Wouters het eerder al treffend verwoordde: “het zit vanbinnen.” Via een 8-puntenschaal op categorieën als energie, spreekstijl en humeur geef je elke Mii een eigen karakter mee. Op basis van die keuzes bouwt het spel een persoonlijkheid op die soms angstaanjagend raak aanvoelt wanneer je bekenden of alter ego’s probeert na te maken. Bovendien beïnvloedt dat karakter duidelijk hoe personages zich gedragen in hun onderlinge interacties gedurende het spel.
Ook zijn er meer mogelijkheden op het vlak van inclusiviteit dan in het origineel, waar destijds nog wat commotie rond was. Zo is het mogelijk om non-binaire Mii’s te creëren of romantische relaties aan te gaan binnen hetzelfde gender. Deze opties zijn volledig instelbaar en optioneel. Is dat niets voor jou? Ook goed, dan kun je ze gewoon links laten liggen.
Nadat je eiland gevuld raakt met een handvol Mii-personages wordt het typische Tomodachi Life-effect al snel voelbaar. Je kijkt toe hoe de Mii’s hun eigen leventje leiden op jouw eiland: ze dwalen rond, halen fratsen uit, zoeken elkaar op en knopen gesprekken aan. Vriendschappen bloeien en liefdesrelaties ontstaan, maar evengoed vliegen de vonken de verkeerde kant op. Soms kunnen twee personages elkaar niet luchten, of blijft een verliefdheid pijnlijk onbeantwoord. In Tomodachi Life draait alles om connecties en de onvoorspelbare dynamiek die daaruit voortvloeit.
Jouw rol als speler blijft daarbij opvallend beperkt. Je kunt je alter ego nog zo vaak naast je crush zetten, maar dat is geen garantie dat de liefde ook echt overslaat. Sterker nog: voor je het weet valt diezelfde crush als een blok voor je meest irritante collega, precies op het moment dat jij even niet oplet. Het leven op je eiland loopt namelijk gewoon door, zelfs wanneer jij niet speelt. En net dat zorgt voor een onweerstaanbare drang om telkens terug te keren, benieuwd naar de volgende portie absurde situaties. Voor je het weet staat die zatte nonkel plots zijn bierfascinatie uit te leggen aan je baas.
Wat je als speler wel min of meer in handen hebt, is het geluk van je eilandbewoners. Dat bereik je door hun wensen te vervullen, nieuwe kleren cadeau te doen, hongerige maagjes te vullen of simpelweg even over hun bolletje te wrijven. Tevreden Mii’s zien hun geluksniveau stijgen, wat jou niet alleen geld oplevert, maar ook je eilandniveau doet groeien. Gaandeweg speel je zo nieuwe gebouwen vrij, groeien persoonlijkheden en breidt je eiland zich steeds verder uit. En hoe meer er te beleven valt, hoe groter de kans op die heerlijke, absurde taferelen waar je als stille voyeur van mag meegenieten.
Dat betekent ook dat je moet zorgen voor voldoende en aangename leefruimte. Het nieuwe restaurant, die televisietoren of zelfs dat reuzenrad verdienen natuurlijk een mooi plekje op je eiland. Daarvoor kun je terecht in de eilandbouwer. Hoewel de focus in Tomodachi Life absoluut niet op bouwen ligt, biedt het spel heel wat mogelijkheden om je eiland naar eigen smaak in te richten. De centjes die je verdient kun je investeren in decoratieve elementen, waardoor je eiland steeds meer vorm krijgt met groen, bankjes en drankautomaten.
Een beetje bouwen dus, een beetje Mii’s tevreden houden, en vooral heel wat absurditeit bekijken. Gek genoeg is die aantrekkingskracht voldoende om steeds naar je eiland terug te keren en er uren te spenderen, waarvan minstens de helft onmiskenbaar als cringe aanvoelt.
Wat online functionaliteiten zoals het delen van Mii’s of het bezoeken van eilanden van vrienden zouden wel fijn geweest zijn en de speelduur ongetwijfeld verlengen. Wellicht heeft Nintendo er echter bewust voor gekozen die achterwege te laten om het uitwisselen van vieze woordjes of andere onhebbelijkheden tegen te gaan.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang elke week het beste van 4Gamers in je mailbox!
https://shorturl.fm/NKgkI