REVIEW | Dragon Quest VII Reimagined kan z'n leeftijd niet afschudden

Dragon Quest is één van die reeksen die al jaar en dag meegaan. Zolang zelfs dat we nu al een remake kunnen krijgen van het zevende deel, omdat dat ook alweer 25 jaar geleden verscheen. Toen nog voor PlayStation (en meer dan een decennium later ook op 3DS en mobiele toestellen). Vandaag kan je Dragon Quest VII spelen op pc, PS5, Xbox Series X|S en Switch 2. Maar is het wel de moeite om deze RPG 25 jaar na datum weer vanonder het stof te halen?

In Dragon Quest VII Reimagined stap je in de schoenen van de protagonist, een jongen die in een klein vissersdorpje woont in een wereld die blijkbaar bestaat uit een enkel eiland. Wanneer je samen met je vrienden Prince Kiefer en Mirabella op avontuur gaat, blijkt er al snel meer aan de hand te zijn. Doorheen het verhaal zal je een hoop nieuwe eilanden ontdekken, eerst in het verleden en daarna in het heden.

Het hele verhaal is dan ook onderverdeeld in kleine episodes die ietwat met elkaar gelinkt zijn. Die link – buiten het feit dat de eilanden allemaal deel uitmaken van een groot continent – komt wel amper aan bod en treedt pas helemaal op het einde van het verhaal eindelijk naar de voorgrond.

Dat zorgt er voor dat het verhaal eigenlijk nooit echt grote stappen zetten. De verhalen van de verschillende eilanden zijn ok, maar ook niet meer dan dat. Omdat je quasi geen enkel personage later in het verhaal opnieuw tegenkomt, en de stukken rond de verhalen relatief kort zijn, geraak je ook nooit echt gehecht.

Het helpt daarbij niet dat je steevast moet reizen tussen het heden en het verleden. De grote brokken van het verhaal spelen zich af in het verleden, maar zodra je dat hebt gedaan is er eigenlijk quasi geen enkele reden om nog terug te keren, tenzij voor hier en daar een collectible. En de stukken in het heden zijn zo kort, dat die personages ook allemaal redelijk meh zijn. Ook je eigen teamgenoten zijn trouwens vrij karakterloos. Aangezien je eigen personage dan ook nog eens van het type ‘stille protagonist’ is, is er echt niemand die als kapstok kan dienen om het verhaal te dragen.

We gaan dan ook eerlijk zijn, er waren heel wat momenten waarbij weer het volgende verhaal van een nieuw eiland ons begon te vervelen en we alle cutscenes begonnen te skippen. We zijn er niet trots op, maar het is nu zo. Het helpt ook niet dat alles zo traag is en dat iedereen zoveel te zeggen heeft. Het is op die momenten dat Dragon Quest VII, ondanks dat het een remake is, echt wel zijn leeftijd toont.

Dat het verhaal niet geweldig is, is best jammer, want de gameplay valt echt wel te pruimen. De combat is niet verschrikkelijk diepgaand, maar zeker ook niet saai. Al je personages krijgen de keuze uit verschillende vocations – wat we in andere games jobs noemen – die hun speelstijl aanpassen. Op een bepaald punt in de game kan je zelfs twee vocations tegelijk gebruiken en die wisselen wanneer je maar wil (al gaat dat wisselen ook weer tergend traag om een onverklaarbare reden). Daardoor heb je heel veel vrijheid om je eigen team samen te stellen zoals jij dat wil.

Het probleem is dan weer dat een aantal vocations duidelijk beter zijn dan andere en zeker richting endgame is het gewoon beter om iedereen quasi dezelfde setup te geven. Ook hier zijn er dus weer mogelijkheden, maar worden die niet ten volle benut. Het was misschien beter geweest om elk personage zijn eigen vocations te geven, zodat je verplicht wordt om meer te mixen.

Heb je trouwens weinig zin om zelf veel te doen tijdens de combat, dan kan dat ook. Je kan volledige auto-battle inschakelen of je teamgenoten bepaalde tactieken toewijzen, waardoor ze op een bepaalde manier zullen vechten. We moeten zeggen dat de AI op dat vlak echt wel vrij goed in elkaar zit, want wanneer we op deze manier speelden, moesten we raar of zelden ingrijpen omdat personages vreemde beslissingen maakten.

Wat ook een hele goede toevoeging is in deze remake is het feit dat je de game zo gemakkelijk of moeilijk kan maken als je wil. Je kan zowat elk aspect van de gameplay aanpassen – damage, experience, vocation points om er maar een paar te noemen – wat er voor zorgt dat iedereen van deze game kan genieten. Het zorgt er ook voor dat Dragon Quest VII Reimagined nooit een grind hoeft te zijn. Het kan dat zijn als je dat wil, maar met deze opties mag niemand echt klagen dat ze moeten grinden, want dan is dat gewoon je eigen keuze.

Visueel is Dragon Quest VII een gemengd verhaal. De omgevingen zien er mooi uit, met prachtige diorama’s, maar we zijn geen fan van de stijl van de personages. We kunnen er niet exact onze vinger op leggen, maar iets werkt er niet voor ons. Ook op vlak van audio hebben we gelijkaardige gevoelens. Het stemmenwerk is meer dan ok, met alle eilanden die gebaseerd zijn op verschillende echte landen (Rusland, Ierland, Frankrijk, Duitsland…), maar de muziek kwam ons na een tijdje echt wel de oren uit. Op veel plekken is de soundtrack hetzelfde of heel gelijkaardig. Een beetje meer variatie had echt wel gemogen.