REVIEW | Ghost of Yotei: Complete Edition maakt de cirkel rond

Ghost of Yotei wist vorig jaar al indruk te maken met de bloederige wraaktocht van Atsu en behoort nog altijd tot de sterkere exclusives op PlayStation 5. Wie haar avontuur toen volledig afrondde, had waarschijnlijk weinig redenen om opnieuw richting Ezo te trekken. Met Ghost of Yotei: Complete Edition probeert Sucker Punch daar verandering in te brengen. Naast de nieuwe uitbreiding Echoes of Sekigahara krijgen we immers ook Most Wanted, een roguelite modus waarin vooral de uitstekende combat centraal staat.

Tocht door het verleden

Echoes of Sekigahara speelt zich af tijdens het hoofdverhaal van Ghost of Yotei en dus niet na de gebeurtenissen van de oorspronkelijke game. Atsu ontdekt een bounty op Nagato the Handsome, een oude bekende uit haar verleden, waarna ze richting de nieuwe Ashoro Foothills trekt. Al snel blijkt dat de twee heel wat geschiedenis delen. Via hun zoektocht naar de vermeende oorlogsschat van Saito komen we meer te weten over de periode tussen Atsu’s traumatische jeugd en haar uiteindelijke terugkeer naar Ezo.

Vooral op narratief vlak weet de uitbreiding daardoor iets toe te voegen. Atsu was in de oorspronkelijke game vooral een vrouw die volledig werd verteerd door wraak, terwijl we hier een andere kant van haar zien. Haar relatie met Nagato toont dat er ooit meer in haar leven zat dan vijanden onthoofden en namen van een lijst schrappen. Het zorgt er tegelijkertijd voor dat Echoes of Sekigahara bijna aanvoelt als een hoofdstuk dat eigenlijk al in de oorspronkelijke game had mogen zitten. Wie Ghost of Yotei volledig heeft uitgespeeld, moet zich wel even aanpassen. De uitbreiding vindt immers eerder in het verhaal plaats en houdt dus geen rekening met alles wat je daarna al hebt meegemaakt.

Terug naar het slagveld

Qua gameplay blijft Echoes of Sekigahara grotendeels trouw aan de formule van de basisgame. De Ashoro Foothills vormen een nieuwe regio met bounties, zijmissies, handelaars en andere activiteiten. Wie ieder hoekje wil uitkammen, kan hiermee enkele uren boven op het hoofdverhaal plakken. Bovendien neem je de beloningen en progressie uit de uitbreiding mee terug naar Ezo.

Toch moet je geen revolutie verwachten. Vijanden en confrontaties voelen grotendeels vertrouwd aan en ook de bossfights bouwen verder op wat we al kennen. Er zijn gelukkig enkele nieuwe speeltjes. Zo kan Atsu gebruikmaken van zware wapens zoals enorme hamers en knuppels. Ze richten flink wat schade aan, maar gaan na enkele rake klappen stuk. Daarnaast is er een nieuwe vaardigheid waarmee Atsu drie vijanden tegelijk met haar boog kan viseren en gegarandeerde headshots kan uitdelen.

Vooral die laatste toevoeging is verrassend leuk. In de basisgame verdwenen de ranged opties regelmatig naar de achtergrond omdat een katana of kusarigama nu eenmaal zoveel voldoening gaf. De nieuwe vaardigheid maakt de boog plots een stuk interessanter en laat je bepaalde confrontaties anders aanpakken. De nieuwe regio introduceert ook enkele kleine veranderingen tijdens gevechten. Vijanden kunnen bijvoorbeeld pijlen in Atsu achterlaten die je eerst moet verwijderen voordat je opnieuw kunt healen of bepaalde vaardigheden kunt gebruiken. Het zijn geen gigantische toevoegingen, maar ze zorgen ervoor dat Sekigahara net voldoende een eigen identiteit krijgt.

Atsu gaat roguelite

De grootste verrassing van de Complete Edition is misschien wel Most Wanted. Deze aparte modus bouwt een compacte roguelite rond de sterke combat die de game rijk is. Je kiest uit vier personages, waaronder Atsu, Nagato, Oyuki en niemand minder dan Jin Sakai uit Ghost of Tsushima, waarna je verschillende gevechten moet overleven om uiteindelijk tegenover één van de Yotei Six te staan. 

Na iedere ronde krijg je perks waarmee je jouw build verder vormgeeft. Zo kun je gezondheid terugwinnen met aanvallen of ervoor zorgen dat verslagen vijanden sterkere wapens achterlaten. Je krijgt uiteraard niet altijd precies de upgrade waarop je zit te wachten, waardoor improviseren belangrijk wordt. Dat past verrassend goed bij de combat van Ghost of Yotei, omdat je daardoor sneller wapens en technieken gebruikt die je tijdens het hoofdverhaal misschien links liet liggen.

Een run duurt bovendien niet overdreven lang. Dat maakt het gemakkelijker om na een mislukte poging meteen opnieuw te beginnen. Je verliest ook niet alles wanneer je sterft. Door te spelen verdien je valuta waarmee permanente upgrades en nieuwe technieken worden vrijgespeeld. Most Wanted is daardoor eerder roguelite dan roguelike en voelt een stuk toegankelijker aan dan sommige genregenoten. Uiteindelijk is Most Wanted geen bijzonder originele interpretatie van het genre, maar dat hoeft ook niet. Ghost of Yotei had al uitstekende combat en deze modus geeft je simpelweg een excuus om daar nog veel langer van te genieten.

Nog altijd prachtig

Ook technisch blijft Ghost of Yotei indruk maken. De nieuwe regio sluit visueel naadloos aan bij Ezo, met uitgestrekte landschappen, indrukwekkende vergezichten en een presentatie die nog altijd tot het beste op PlayStation 5 behoort. Ook de soundtrack blijft uitstekend en de verschillende audiovisuele opties uit de basisgame keren uiteraard terug.

Dat maakt het opnieuw bijzonder aangenaam om gewoon op je paard te springen en richting een verre bestemming te trekken. Zelfs wanneer Echoes of Sekigahara qua gameplay weinig grote verrassingen uit de mouw schudt, blijft de wereld waarin je rondloopt een van de grootste troeven van de game.