Pacific Drive van ontwikkelaar Ironwood Studios had bij velen, waaronder ook bij ons, de interesse gewekt met hun trailers. De mysterieuze game laat je in de huid kruipen van een outsider die op een onverwachte manier in de Olympic Exclusion Zone terechtkomt. Deze zone was jaren een geheime plek waar vanalles gebeurde zonder het medeweten van de buitenwereld.
Uit de zone geraken, is dan ook niet gemakkelijk en zowat iedereen die al in de zone zit is dan ook bijzonder verrast dat er iemand nieuw is binnen geraakt. Gelukkig helpen ze je op weg en begin jij aan een tocht om heelhuids uit de Olympic Exclusion Zone te ontsnappen. Daarvoor kan je alvast rekenen op je auto.
- LEES OOK: Alle Indie Flash reviews en previews
- LEES OOK: Een psychedelische trip in Ultros
- LEES OOK: Garden Life: A Cozy Simulator heeft z’n naam niet gestolen
Je wagen staat centraal in Pacific Drive en is het belangrijkste object voor je, want hiermee kan je de omgevingen verkennen, maar ook veilig terugkeren naar je garage in de zone. In deze garage kan je de wagen opknappen met nieuwe items en extra’s die je soms eerst moet vrijspelen. Blueprints worden gaandeweg verzameld via de gevonden resources. Je wagen moet je goed onderhouden en steevast voorzien van voldoende brandstof. Op de tocht zal je soms moet sleutelen aan je wagen, dus neemt best ook wat reserveonderdelen mee, zoals een reservewiel.
In de garage kan je nieuwe roadtrips plannen die je enerzijds verder helpen in het verhaal, maar anderzijds ook de benodigde resources bezorgen die je nodig hebt. Elke roadtrip is anders en worden procedureel gegenereerd. Het grootste nadeel is dat je niet zomaar even midden in een trip kan opslaan om de volgende dag verder te spelen. Enkel in de garage en aan de start van een trip kan je dat doen. Sluit je het spel op elk ander moment af, dan kan je dus een heel stuk opnieuw spelen.
Naast resources zijn er ook verschillende anomalieën in de wereld die het onderzoeken waard zijn. Random encounters in de wereld kunnen je ook dwarsbomen. Zo kan je wagen de lucht in gekatapulteerd worden of op eigen houtje verder rijden. Dat laatste ergerde ons mateloos, want we waren soms net te laat om het van de wagen te halen, waardoor we weer eens achter onze wagen mochten hollen. Het sfeertje zit wel enorm goed en de nachtelijke tochten brengen dit nog te meer naar boven. De soundtrack werd gemaakt door Wilbert Roget en is zeker het beluisteren waard.
