De drukste periode van het jaar komt er weer aan in de game-industrie. Al de grote namen roepen luidkeels wat ze te bieden hebben en lokken je naar hun showspel. Toch zijn er kleinere games die op een andere manier moeten aantonen dat ze iets bijzonder in zich hebben om een aanschaf te rechtvaardigen, vooral de games met een vreemde naam hebben daar last van. Gelukkig heeft El Shaddai: Ascension of the Metatron nou net het meest opmerkelijke van een game om de kopers naar hen te lokken, en dat is een artistiek grafisch toonbeeld. Nu maar hopen dat de game meer te bieden heeft dan die verleidelijke beelden.
De wraak van God
El Shaddai is een third-person actiegame gecombineerd met verschillende 3D- en 2D-platformelementen. Het verhaal is geïnspireerd op evenementen uit het ‘Boek van Enoch’, dat deel uitmaakt van de oud-Israëlitische literatuur. Het is wel belangrijk erop te wijzen dat de makers van het spel vrij creatief zijn omgesprongen met het bronmateriaal en dat de game en de geschriften in kwestie qua inhoud niet geheel hetzelfde zijn.
In El Shaddai is God boos. De reden waarom God zijn woede wilt uiten is vanwege zeven engelen die naar de Aarde gestuurd zijn om zijn geloof te verkondigen. De engelen geraken geboeid door de mensheid en beginnen hen te aanbidden in plaats van de Heer des Hemels zelf. God wil een zondvloed veroorzaken, maar gelukkig kan Enoch er alsnog een stokje voor steken door de Engelen terug naar de Hemel te krijgen en hen bij zinnen te brengen. Het verhaal lijkt duidelijk en simpel, maar al snel zie je dat je de draad niet meer kan volgen. Via filmpjes of cutscenes waarin je alsnog in 2D rond kan lopen wordt het verhaal vertelt, maar er wordt vaak van de hak op de tak gesprongen en nog voor een personage goed gekend is zijn ze alweer van het toneel om plaats te maken voor een volgend deel van het verhaal. Het kan irriterend overkomen, maar gelukkig ben je vaak te druk bezig om je er echt aan te ergeren.
Van een panorama gesproken
Ieder nieuw hoofdstuk of gebied dat je betreedt heeft zijn eigen artistiek design om te aanschouwen. Zo heb je een level dat zich onder water afspeelt of een level hoog in de wolken. Het klinkt gewoontjes, maar hoe de omgeving is opgebouwd zul je niet vaak in een andere game tegenkomen. Geen enorm hoog detail of uiterst sterke engine, maar wel zo prachtig vormgegeven dat je gewoon al voor de nieuwe omgevingen wilt verderspelen. Combineer daar een goed gemaakte soundtrack bij met een soort kerkmuziek voor rustige stukken en rockmuziek voor de gevechten en de game is audiovisueel toch nog bij de top van de industrie te vinden.
De hoofdgebieden spelen zich volledig in 3D af, maar meermaals zul je terecht komen in een 2D-versie van een zone. Hierin geen echte combat, maar simpelweg het volgen van het verhaal terwijl je verder rent of gebruik maakt van het betere platformwerk om het einde van het level te halen. Toch zullen er mensen zijn die niet alle omgevingen erg aantrekkelijk vinden. Aangezien ieder level een uniek uitzicht en sfeer heeft, kan het wel eens zijn dat er een gebied is dat niet zo aantrekkelijk oogt voor je ogen als je zou denken. Er is dan ook veel gekeken naar kunst tijdens het maken van de game, en meningen kunnen wel verschillen tussen de mensen van wat nou net wel en niet mooi is.
