Een heleboel beproefde gameplay-elementen uit succesvolle voorgangers integreren in een game is geen slecht idee. Je hoeft immers geen marketinggenie te zijn om te weten dat wat ooit goed gewerkt heeft in andere titels, wellicht opnieuw zal aanslaan en voor succes zal zorgen voor een nieuwe game. Dat moeten ze ook bij inXile gedacht hebben bij de ontwikkeling van Hunted: The Demon’s Forge. Wanneer men het over deze game had, werd immers wat graag verwezen naar de Gears of War-franchise; Hunted zou een vergelijkbare coöperatieve spelervaring bieden, maar dan met veel meer diepgang dankzij toevoegingen van hack & slash- en RPG-elementen. Mooie beloftes, maar een heleboel foutjes in het speldesign zorgen ervoor dat het spel is blijven steken in een moeras van potentieel.
De wereld op zijn kop
De setting van het verhaal dat Hunted: The Demon’s Forge neerzet heeft alles in zich om epische proporties aan te nemen, maar kan jammer genoeg niet echt overtuigen. De game vertelt het verhaal van twee huurlingen. We maken kennis met E’lara, een vrouwelijke elf, en Caddoc, een menselijke strijder, die samen op zoek zijn naar een goedbetaalde opdracht. Via een droom van Caddoc worden ze gestuwd naar een mysterieuze vrouw, vertolkt door Lucy Lawless, die als een geest uit het niets verschijnt en die de twee hoofdrolspelers onder andere magische krachten en allerlei rijkdommen voorspiegelt als ze haar vader zouden bezoeken. De oude man is immers de heerser van een nabijgelegen stad en heeft er wel wat voor over om de helden op een quest te sturen op zoek naar zijn verdwenen dochter. Dit verhaal ontplooit zich gaandeweg verder, maar het duurt ettelijke uren totdat er meer diepgang gebracht wordt dan de banale zoektocht naar een damsel in distress.
De twee protagonisten hebben elk een uitgesproken karakter, dat verrassend genoeg niet helemaal de gebruikelijke conventies volgt. Caddoc is een kale reus die ruim boven E’lara uittorent, maar die toch een klein hartje blijkt te hebben. Zijn vrouwelijke tegenspeelster is de grote mond van dienst en het is verfrissend om te zien hoe inXile weigert om de personages zich te laten gedragen zoals de stereotypes van hun uiterlijk dat zouden doen verwachten. Ondanks het feit dat de twee helden al heel wat tijd samen hebben doorgebracht, gedragen ze zich erg oppervlakkig tegenover elkaar. Veel conversaties gaan dan ook over wie er het laatste gevecht nou het meeste vijanden afgeslacht heeft of hoeveel geld ze zouden kunnen verdienen. Door de afwezigheid van meer menselijke diepgang raakten we eigenlijk nooit echt betrokken bij het verhaal en hier heeft de ontwikkelaar volgens ons een kans laten liggen, want het samenspel van beide karakters in combinatie met het zwoele Lucy Lawless-personage had gerust de vonken van het scherm kunnen doen spatten.
Ondanks de gevarieerde en weidse omgevingen waarin je je tijdens de game begeeft, hadden we toch maar zelden het gevoel dat we ons in een universum bevonden dat ook echt leefde en waar we ons lijf en leden voor wilden riskeren. In tegenstelling tot de makers van bijvoorbeeld de GoW-reeksen (God of War en Gears of War) is men er tegelijk ook niet in geslaagd om het leveldesign en camerastandpunt zo op elkaar af te stemmen dat we echt onder de indruk geraakten van de omgeving, buiten een zeldzaam moment waarop we een imposante tempel in de verte zagen opdoemen vanuit het bos waarin we ons op dat moment nog bevonden.
Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is
De gameplay van Hunted wordt vooral beïnvloed door de verschillen tussen beide personages. Caddoc voelt zich best in zijn sas wanneer hij lijf-aan-lijf kan gaan met vijanden, terwijl E’lara beschikt over een boog waarmee ze behoorlijk wat schade kan aanrichten. Hoewel beide personages zich dankzij hun secundaire wapen ook kunnen gedragen als de andere – Caddoc heeft een kruisboog op zak en E’lara zeult ook een zwaard mee – slaagt inXile er bijzonder goed in om je ertoe aan te zetten om tot de sterktes van beide personages uit te spelen en slechts in noodsituaties daarvan af te wijken.
Door een loot– en upgradesysteem in te bouwen dat zich uitgesproken richt op de primaire wapens en capaciteiten van beide protagonisten, evolueren ze ook gaandeweg in dodelijke oorlogsmachines als ze hun voorkeurswapen hanteren en ben je er al snel aan voor de moeite wanneer je in de latere levels E’lara probeert uit te spelen als melee-vechter of Caddoc laat gebruik maken van zijn kruisboog. Hoewel je erg regelmatig nieuwe loot tegenkomt op wapenrekken of aan de muur, blijken de meeste items volslagen waardeloos te zijn tegenover de sterkere wapens die je af en toe in geheime containers vindt. We vonden het ook verre van evident om wijs te raken uit het wapensysteem, want uit de statistieken die je te zien krijgt – waaronder de sterkte van het wapen en of het een ‘snel’ of ‘traag’ wapen is – kan je niet afleiden welk tuig er nou het meeste schade toedient per seconde.
