Maxis is bij de huidige generatie gamers vooral bekend voor het op regelmatige basis loslaten van The Sims games op de wereld. Als beloning voor dit op het eerste zicht hersendodende werk mogen ze van Electronic Arts af en toe een eigen idee uitwerken. De vorige keer werd dit Spore, wat zeker geen onverdeeld succes was. Het idee van de aanpasbare wezens willen ze bij Maxis blijkbaar toch nog niet loslaten en dit keer proberen ze met Darkspore hetzelfde concept uit in een ander genre: de dungeon crawler.
Weinig nieuws onder de zon(nen)
Een team dat gespecialiseerd lijkt te zijn in het uitbrengen van massa's uitbreidingen van zijn eigen spel kan je moeilijk verdenken van een overdosis creativiteit. De combinatie van zo’n ontwikkelaar en een genre dat van nature een groot risico op repetitieve gameplay heeft lijkt dan ook geen ideaal huwelijk. Kan Maxis voor voldoende vernieuwing zorgen om het spel toch boeiend te maken?
Gameplaygewijs is Darkspore wat je van een typische dungeon crawler kan verwachten. Door een vaag overkoepelend science fiction-verhaal gedreven, betreed je met je held telkens nieuwe vijandige planeten om op het einde van het level een eindgevecht tot een goed einde te brengen. Buiten je standaardaanval beschik je nog over een klein aantal extra aanvallen die je kan inzetten en uiteraard hoop je onderweg leuke loot tegen te komen om je personage te verbeteren. Maar die loot is één van de kenmerken waarmee Darkspore zich tracht te onderscheiden van de concurrentie. In plaats van wapens en armour vind je vooral nieuwe lichaamsonderdelen. Deze kan je dan tussen levels op je helden plakken in een zo uit Spore overgenomen Creature Editor om beter gewapend te zijn in latere levels en ook in level te stijgen. De logica in het uiterlijk en de eigenschapen van die onderdelen is echter vaak ver te zoeken. Puilogen waarvan je sterker wordt of horens die je leniger maken zijn natuurlijk rare concepten. Door deze willekeurigheid zit je na verloop van tijd ook met helden die er vooral belachelijk uitzien. Gelukkig kan je in de loop van het spel tot honderd helden van hogere levels vrijspelen die, tot ze wat bijgewerkt zijn, nog iets of wat toonbaar overkomen.
Met of tegen elkaar
Uit je collectie helden kan je een selectie van drie maken die je meeneemt naar een missie. Ze kunnen dan, Trine-gewijs, tijdens een level gewisseld worden naargelang de situatie. Zowel vijanden als je helden zijn van een bepaald genesistype. Vijanden die van hetzelfde type zijn als een held zullen extra schade aanrichten waardoor je zowel tijdens als voor een level zult moeten nadenken wie in actie zal komen. Veel meer dan je af en toe dwingen om andere helden te gebruiken is dit echter niet. Combineer dit met het feit dat je vrijwel constant nieuwe karakters vrijspeelt en je krijgt geen enkele kans om enige voeling te krijgen met je team. Dit maakt van de vele levels, of ze zich nu op een vulkaan of in een jungle afspelen, niet veel meer dan grindfests. De afwisseling die je krijgt om dit telkens met andere helden met hun eigen skills te doen is wel een troost, maar lost het probleem zeker niet op.
Een interessante toevoeging aan het typische grinden is wel het feit dat je levels aan elkaar kan linken. In plaats van je squad tussen ieder niveau te verbeteren en aan te passen aan het volgende level kan je er ook voor kiezen om direct verder naar het volgende level te gaan met als beloning een hogere kans op betere loot. Maar als je het onderspit delft verlies je alles dat je in de vorige level hebt verzameld, niet zonder risico dus! Op zich een leuk idee maar het legt er nog meer de nadruk op dat levels herspeeld moeten worden om alles uit het spel te kunnen halen.
Darkspore zet wel zwaar in op multiplayer. Dit zelfs in die mate dat het spel offline gewoonweg niet zal opstarten, wat buiten voor een multiplayer-only spel eigenlijk altijd onaanvaardbaar is. De in singleplayer opgebouwde helden kunnen verder gebruikt worden in de multiplayer. Je zal in co-op met maximaal vier spelers aan de slag kunnen. Dit is vooral interessant om vele levels aan elkaar te linken om zo de beste loot te kunnen verdienen. Je vervalt dan in een typische party-based gameplay, met het voordeel dat spelers de kans hebben om door het wisselen van helden regelmatig van rol te kunnen veranderen.
Geen grafisch wonder
Uiteraard is er ook een PvP-optie voor wie het minder op samenwerking begrepen heeft. Om het overzicht en vermoedelijk ook de duur van een spelletje binnen de perken te houden is PvP wel beperkt tot twee of vier spelers. Deze games zijn natuurlijk altijd interessant omdat je telkens verrast kan worden door tegenstanders die met onverwachte helden een team heeft opgevuld.
Van Maxis verwacht niemand een grafische revolutie maar Darkspore komt ook technisch vrij zwak uit de verf. Zelfs op de hoogste instellingen moet het spel onderdoen voor pakweg Torchlight dat je voor minder dan een derde van de prijs van Darkspore op de kop kan tikken. Hierdoor krijg je vaak de indruk dat je met een indie- of downloadspel aan de slag bent in plaats van iets waarvoor de volle pot betaald moest worden.
