De zwanenzang van een stuntman in Joe Danger 2: The Movie |
|
Met de originele Joe Danger zette het bescheiden Hello Games haar eerste stappen in de gameswereld. Het spel werd een buitengewoon succes gezien de beperkte middelen van de indie-studio, want de verslavende combinatie van het platformgenre, het stunt-racinggenre en combo-geörienteerde games veroverde de harten van vele gamers. Vandaag is Joe terug in zijn tweede (en meteen ook laatste) avontuur, waarin de ontwikkelaar nog eens alles uit de kast haalt om ’s werelds beste stuntman op een gepaste manier uit te wuiven.
Joe Danger 2: The Movie voelt nog steeds aan als dezelfde knotsgekke mix van genres en bekende games. De racephysics doen wat aan Trials Evolution denken, terwijl de snelle gameplay nog steeds herinnert aan oude Sonic The Hedgehog-games en de dwang om ondertussen zo lang mogelijke combo’s te realiseren neigt naar het betere Tony Hawk-werk. Door een doorgedreven diepgang op het vlak van speelbare voertuigen en inventieve ideeën in het leveldesign werkt de succesformule nu zelfs nog beter dan weleer.
Waar je het vorige keer nog enkel met een stuntbike moest stellen, krijg je in Joe Danger 2 allerlei verschillende vehikels onder de kont geduwd. Voertuigen gaan van mijnkarretjes over skilatten tot zelfs een jetpack. Elk van de vervoermiddelen voelt uniek aan, terwijl de besturing altijd even strak blijft. Vooral het jetpack kon ons bekoren, al vereist het vliegen behoorlijk wat fingerspitzengefühl om alle alarmen, valkuilen en dodelijke lasers te ontwijken.
Opnieuw is er een uitgebreide carrièremodus die je deze keer langsheen diverse filmscènes leidt. Cinefielen zullen ongetwijfeld de niet altijd even subtiele hints naar onder andere Indiana Jones en James Bond herkennen en de subtiele humor die zich vooral in de titels van elk van de levels (of zijn het nu filmscènes) doet voelen, is typerend voor de Britse stijl van de ontwikkelaar. Het verhaal, dat eigenlijk een aaneenkoppeling is van verschillende stuntscènes die Joe moet uitvoeren, heeft trouwens nog steeds weinig of niks om het lijf. Voor een stuk is dat een gemiste kans, al heeft het niet echt invloed op het spelplezier.
