Enkele weken geleden lanceerde Electronic Arts The Sims 4. De franchise begon haar avontuur 14 jaar geleden en wist enkele generaties aan het scherm te kluisteren. Vijf jaar na het laatste deel gingen wij op onderzoek doorheen het leven van ons gezin. Wij namen dit vierde deel onder handen om uit te vissen of de wereld klaar was voor nóg een The Sims-game.
We gaan nog even terug in de tijd. Na een succesvol begin op cd-rom (!) luidde The Sims 2 anno 2004 het begin van de moderne tijd in voor de franchise. Verschillende uitbreidingen en talloze accesoirepakketten later schotelde ontwikkelaar Maxis ons in 2009 The Sims 3 voor. Men breidde grotendeels een vervolg aan de succesformule, maar het geheel draaide wel op een vernieuwde engine en gameplay. Het vierde deel laat zich meteen opmerken door populaire zaken zoals het bouwen van zwembaden, de levensfase ‘peuter’ en een grote open wereld die ontbreken.
In deze volgende aflevering is het opnieuw de bedoeling dat je een eigen Sim creëert en hem/haar gedurende een volledige levensloop begeleidt. Je doorloopt verschillende fases in het leven, moet hard werken voor Simoleons (de munteenheid in het spel) en kiest zelf het verhaal van jouw gezin. Wij creëerden een man met partner, al maakten we dankbaar gebruik van de mogelijkheden om onszelf een atletische uitstraling te geven. Je kan het zo gek niet bedenken of de feature is aan te passen bij jouw Sim. De speler moet ook enkele sleuteleigenschappen kiezen die het personage zijn eigenheid en karakter meegeven. Emoties maken een belangrijk deel uit van deze ervaring. In The Sims moet een speler naast zijn oog op het spelverloop ook een oog op de balkjes van zijn of haar Sim houden.
Die gaan van groen over oranje naar rood en die laatste kleur wil je niet te vaak zien. Een volle blaas heeft iedereen wel eens, maar de creaties kunnen heel lastig uit de hoek komen als ze zich vuil voelen of te weinig sociaal contact hebben. Je kan extra punten scoren door de juiste acties uit te voeren op het juiste moment; jouw Sim kan zich in een bepaalde gemoedstoestand bevinden en die verschillende mogelijkheden worden aangegeven door diezelfde kleur. De eigenschappen die je bij de start koos vormen een uitdaging doorheen hun volledige leven. Wij koppelden hoge verwachtingen aan onze verhaallijn want we wilden rijk worden en in een knappe villa wonen. Dat laatste doel streven we nog steeds na, maar via het beroep van astronaut zijn we aardig op weg om dat eerste doel te bereiken. Elke eigenschap heeft een nieuwe moeilijkheidsgraad, omdat je steeds nieuwe spullen of sociale relaties moet voorzien om de man of vrouw in jouw huishouden gelukkig te maken. Vaak willen de personages een goede mop of een gek idee vertellen om zichzelf goed te voelen en verder te ontwikkelen. Onze in-game levenspartner (gelukkig maar) is bijvoorbeeld materialistisch ingesteld en heeft regelmatig nood aan nieuwe items. Net voor het schrijven van de review gingen onze laatste centen naar een dure stereo, dus we laten haar ruste dansen.
Ons gezin ging natuurlijk ook op zoek naar een huis en dat was de volgende opmerkelijke verandering aan de game; een grote open wereld ontbreekt. De omgeving is opgedeeld in kleine buurten met slechts enkele (al dan niet lege) kavels. We vonden een geschikte bouwgrond en lieten onze fantasie de vrije loop met het verkregen startkapitaal. Dat viel niet mee, maar het was genoeg om te voorzien in een leuke woning met de nodige spullen. Je hebt niet zo gek veel keuze, want de voorraad aan items is relatief beperkt. Het is in onze ogen een steek die The Sims 4 laat vallen. Tijdens het bouwen merkten we ook op dat je géén (jullie lezen het goed) zwembaden kan bouwen. Die volgen misschien later nog, maar waren tot nu toe altijd aanwezig in de basis van een game.
Grafisch is The Sims 4 geen hoogvlieger, als je het spel vergelijkt met het hedendaagse aanbod. Dat is echter géén minpunt in deze review omdat het geen afbreuk doet aan de spelervaring. De motor in het spel zorgt immers voor voldoende kracht om jouw Sims, huis, items en bouwwerken mooi op het scherm te toveren. Hier en daar vloeit een schilderij letterlijk voort uit de muur of merk je geen verschil tussen een stomende douche en een toilet. De omgevingen zijn weinig origineel en je krijgt vaak dat ‘déja-vu’ gevoel. Het blijft leuk om er een date door te brengen, maar met wat verbeelding kwam men al een heel eind. De personages in deze reeks brabbelen in deel vier hetzelfde onverstaanbaar taaltje. Tijdens de jacht op een goed gesprek, zoen of weinig-aan-de-verbeelding-overlatende ‘Oh jaaa!’ werkt het contraproductief voor de sfeer. We kunnen er echter niet om heen dat dit deel uitmaakt van de eigenheid van The Sims.
