Geen achtergelaten stukje DLC in The Last of Us: Left Behind
The Last Of Us moet zonder twijfel één van de grootste verwezenlijkingen van de ondertussen vorige generatie consolegaming geweest zijn. Naughty Dog realiseerde ermee een quasi perfecte combinatie van een origineel en emotioneel diepgaand verhaal met sublieme gameplay. Met Left Behind mogen we nog een laatste keer terugkeren in de wereld van Joel en Ellie, en alweer werden we van onze sokken geblazen.
Deze review is spoilervrij voor wat de DLC betreft, maar als je het hoofdverhaal van The Last Of Us nog niet (volledig) zou hebben uitgespeeld raden we je aan tenminste te wachten met het lezen van deze review totdat je dat wel deed.
Left Behind weeft twee verhaallijnen door elkaar. Eentje ervan is een prequel op het verhaal van The Last Of Us, terwijl het tweede enkele gaten uit de belevenissen van Ellie en Joel opheldert. Door nieuwe singleplayercontent (Left Behind is overigens de eerste en enige singleplayer-DLC voor The Last Of Us) uit te brengen begeeft Naughty Dog zich zonder meer op glad ijs. Het zou immers niet de eerste keer zijn dat DLC van een singleplayerverhaal gamers achterlaat met een kater omdat het niveau van het origineel niet gehaald wordt of omdat de nieuwe toevoegingen aan het verhaal te veel van het mysterie ophelderen en slechter blijken te zijn dan onze verbeelding. Left Behind loopt gelukkig in van geen van beide valkuilen.
Het leeuwendeel van de DLC vertelt het relaas van een bijzondere avond voor Ellie en haar beste vriendin, Riley. Bij wie The Last Of Us nog in zijn geheugen gegrift heeft staan zal die naam vast en zeker een belletje doen rinkelen, want in één van de laatste scènes van de game laat Ellie hem ook al eens vallen. Op emotioneel vlak begeef je je met Left Behind alweer op een rollercoaster die aan een rotvaart van de ene verrassing in de andere duikt. Het tempo ligt erg hoog, maar hetzelfde kan gezegd worden van de diepgang. Daardoor durven we gerust zeggen dat deze twee à drie uur durende overlevingstocht van Ellie en Riley zowat hetzelfde niveau haalt van de originele game, maar erin slaagt om dat in een erg geconcentreerd pakket te doen.
Tussen de plottwists door is er natuurlijk ook ruimte voor de typische combat die we nog van The Last Of Us kennen. Je wordt verwacht om erg zuinig te zijn op je munitie om zowel slechteriken als Clickers en ander geïnfecteerd gespuis de baas te blijven. Opnieuw kun je de keuze maken tussen frontale aanvallen (die zelden goed aflopen op hogere moeilijkheidsniveaus) en spannende stealth-gameplay. Deze keer kom je soms ook in situaties terecht waar zowel militairen als geïnfecteerden rondlopen, zodat de nodige amok stoken ook kan helpen om je weg doorheen de levels te banen. Bakstenen en flessen komen in Left Behind beter van pas dan ooit.
