Wanneer je regelmatig racegames speelt die het moeten hebben van real-life tracks en gelicenceerde auto’s is een déjà vu-gevoel nooit echt veraf. Bekende circuits keren in bijna elk spel terug en ook van de automodellen is doorgaans slechts een beperkt percentage nog nooit eerder vertoond in een ander spel. Zo vergaat het ook Forza Motorsport 4, maar de speerpunt van het racegenre voor Microsoft heeft meer dan genoeg andere kwaliteiten in huis om alweer mijlenver van de competitie weg te schieten.
Hoge verwachtingen
Toen Forza Motorsport 3 het daglicht zag in 2009 werd de game meteen overladen met lovende commentaren en ook door velen beschouwd als de beste en meest uitgebreide consoleracer ooit. In de tussentijd zaten de concurrenten van Polyphony Digital echter niet stil en maakte, na vele jaren wachten, ook de Gran Turismo-franchise zijn langverwachte en veelbesproken opwachting op de huidige generatie consoles. Gran Turismo 5 miste dan wel de strakke afwerking van Forza Motorsport 3 en loste ook niet alle verwachtingen in die ontstaan waren na de enorm lange ontwikkeltijd, maar door de enorme omvang van de game en de knappe graphics was de hegemonie van Turn 10 ook vast en zeker niet langer onbetwist.
Met Forza Motorsport 4 probeert men dus opnieuw de harten van de racefanaten én van de casual autoliefhebbers te winnen. De – in vergelijking met de collega’s uit de Sony-stal – veel kortere ontwikkelingscyclus zou je schrik kunnen doen krijgen voor een overhaast geproduceerde cash-koe en weinig vernieuwende gameplay. Niets is echter minder waar, want Forza 4 zit boordevol aanpassingen. Niet alleen kleintjes welteverstaan, maar ook substantiële wijzigingen en toevoegingen van spelmodi werden niet uit de weg gegaan. En gelukkig pakken ze ook in de meeste gevallen goed uit.
Meer flexibiliteit
De carrièremodus staat zoals steeds centraal, maar aan de structuur ervan werd grondig gesleuteld. In Forza 3 werd je verplicht om op een erg lineaire manier een reeks volledig voorgekauwde events af te haspelen terwijl je langzaamaan opklom van de tragere wagens en kortere races naar de meer exclusieve bolides en langere inspanningen. Diezelfde evolutie is ook in Forza 4 terug te vinden, maar werd op een veel elegantere en flexibelere manier ingebouwd. In plaats van de droge kalender met je race-afspraken netjes in genoteerd uit Forza 3 draait de toepasselijk vernoemde World Tour rond een wereldbol waar alle racetracks op staan weergegeven.
Je begint als rookie aan je eerste seizoen met een wagentje uit de laagste prestatiecategorie dat je wordt aangeboden door Turn 10, al levert het importeren van een savegame van Forza 3 ook een mooie startboost op die afhangt van het level dat je daarin bereikte. Het volstouwen van de rest van je garage hangt daarna volledig af van je prestaties en wat je met de zuurverdiende credits doet die je verdient bij elke race. In tegenstelling tot Forza 3 wordt je wagenkeuze ook niet gestuurd door het vastleggen van het volgende race event, maar is de enige beperking waar je je aan moet houden het circuit waar de wereldtournee je naartoe brengt.
De race die je daar zult moeten rijden en de beloning bij het winnen ervan wordt vooral bepaald door de wagen die je zelf kiest uit je garage. Je krijgt immers de keuze uit drie mogelijke racetypes, met daarnaast ook de mogelijkheid om van wagen te wisselen of je bolide nog snel van een upgrade te voorzien om hem helemaal klaar te stomen voor de rit. Als je dat zou willen zul je dus quasi de hele carrièremodus met dezelfde auto kunnen rijden, maar in de mate dat je geldbeugel het toelaat kun je evenzeer elke race met een ander model afwerken. Deze flexibiliteit is een welgekomen verbetering tegenover het eerder starre en soms geforceerde progressiesysteem van Forza 3.
