Na het succes van Duels of the Planeswalkers in 2009 op XBLA, probeert Wizards of the Coast nog een keertje om een sterk vereenvoudigde versie van haar wereldberoemde kaartspel op de markt te gooien. Magic The Gathering spreekt bij een erg ruim publiek immers nog steeds tot de verbeelding. Niet alleen de fervente kaartspelers en -verzamelaars zullen dat geweten hebben, maar ook gamers moeten er dit jaar nog eens aan geloven met Duels of the Planeswalkers 2012.
Magic The What?
Magic The Gathering: Duels of the Planeswalkers 2012 is, naast het proberen te behalen van de jaarlijkse wisselbeker voor de langste titel van een game, vooral bedoeld als aanvulling op het papieren productgamma dat Wizards of the Coast dit jaar op zijn community loslaat – met de Magic The Gathering 2012 Core Set, een set van 249 nieuwe Magic-kaarten die half juli 2011 uitkomt, als exponent. Je zou Duels of the Planeswalkers 2012 dus kunnen zien als een commerciële truc om gamers te lokken naar het kaartspel, maar in wezen is het vooral een poging om het bijzonder complexe spelletje op een begrijpbare en gesimplifieerde manier tot bij spelers op XBLA, PSN en pc te brengen.
Een volledig beeld geven van een potje Magic in deze review is onbegonnen werk, maar in grote lijnen komt het neer op het volgende: elke speler krijgt doorheen het spel kaarten toebedeeld zoals wezens en vechters, magische uitrustingen om de strijders te ondersteunen en spreuken die het spel op allerlei manieren kunnen beïnvloeden. Spelers – ook wel planeswalkers genoemd – starten met 20 levenspunten en door kaarten op een tactische en turn-based manier te spelen is het de bedoeling om de tegenstander zo snel mogelijk op nul te krijgen. Kaarten uitspelen vraagt om het beschikbaar hebben van land van de juiste kleur. Het Magic-universum kent vijf basiskleuren, die elk een bepaalde soort wezens en spelstijl belichamen en die elk voordelen en nadelen inhouden. ‘Groen’ staat bijvoorbeeld voor de natuur, groei en leven. Typische groene wezens zijn dieren, elven en druïden die vaak erg efficiënt zijn in het vernietigen van niet-natuurlijke kaarten zoals betoveringen en artefacten. Naast groen kent Magic The Gathering ook nog rode, blauwe, zwarte en witte kaarten.
Het Magic-kaartspel, dat in grote mate een verzamelspel is, bestaat erin om zelf een set van ongeveer 60 kaarten, ‘deck’ genaamd, samen te stellen en het daarmee op te nemen tegen anderen die ook kunnen putten uit de onmetelijke bibliotheek van kaarten die sinds 1993 wordt verkocht. De uitdaging van een spelletje Magic zit hem dus vooral in het zelf ontwikkelen van krachtige strategieën en het kunnen anticiperen op tactische zetten van tegenstanders die het spel (en hun deck) op een heel andere manier dan jij aanpakken.
Nog steeds erg beperkt in omvang
Het eerste facet, het zelf samenstellen van een set kaarten, is in realiteit een erg lastig karwei dat niet alleen hopen denkwerk vraagt om goede combinaties van kaarten, uit te denken maar ook monnikengeduld om die kaarten dan ook nog eens op de kop te tikken. Dit aspect van het kaartspel werd volledig uitgeschakeld in de eerste Duels of the Planeswalkers en is ook nu weer ver te zoeken. De game werkt namelijk met voorgedefinieerde decks van 60 kaarten die door de ontwikkelaar werden samengesteld. Ervaren Magic-spelers blijven dus alweer op hun honger zitten, want de customiseringsopties zijn opnieuwe erg beperkt. Elk deck heeft 16 kaarten die kunnen worden vrijgespeeld door te spelen met dat deck. Eens je die kaarten hebt vrijgespeeld, kan je ze toevoegen aan het deck of uitwisselen met kaarten die je minder nuttig acht.
Het uitwisselen van kaarten is een nieuwigheid en het verhoogt het Magic-gevoel ietwat, maar meer vrijheid bij het samenstellen van eigen decks is iets wat erg hoog op ons verlanglijstje blijft staan en wat deze Duels of the Planeswalkers 2012 er opnieuw van weerhoudt om een echte topper te kunnen zijn. Ook hadden we verwacht om onze decks uit de eerste game gewoon te kunnen importeren, maar ook dat bleek ijdele hoop te zijn.
