Wat zit eraan te komen voor de Nintendo Switch 2? Wij speelden de nieuwe Mario Tennis, Resident Evil Requiem en meer!

4Gamers kreeg de kans om alvast enkele Q1 titels voor de Nintendo Switch 2 te testen. Met een hoopje journalisten bij elkaar konden we aan de slag om zowel leuke first-party games en hardware als bloedstollende Capcom-games te testen. Hoog tijd dus voor een verslag.

Virtual Boy for Nintendo Switch

De Virtual Boy krijgt een comeback op de Switch en wij mochten hem alvast eens bekijken. Tijdens een korte sessie kregen we de kans om Virtual Boy Wario Land, Teleroboxer en Galactic Pinball te testen.

Je zet de bril op tafel, klikt je switch erin, leunt naar voren en je kan gaan. Na een korte calibratie om het oogcomfort te maximaliseren kan je in het menu tussen een aantal games voor de originele Virtual Boy kiezen. Het geheel wordt getoond in een monochroom zwart-rood met een leuk diepte-effect.

Als gadget is het een leuk ding, maar gezien de prijs en de beperkte bibliotheek aan games is het prijskaartje van €79.99 best heftig. Die prijs betaal je natuurlijk vooral voor de hardware, maar die mocht ook wel een tikkeltje comfortabeler zijn. Na het spelen hadden we wel wat last van onze ogen en was er een streep te bespeuren op veel gezichten na het leunen op de Virtual Boy. Bovendien zit je afhankelijk van de hoogte van je tafel best voorovergebogen, wat het er niet comfortabeler op maakt.

Voor 20 euro kan je de kartonnen versie kopen, die meer betaalbaar maar ook minder nostalgisch is. Voor verzamelaars van leuke gamegadgets is de Virtual Boy wel een must-have.

Mario Tennis Fever

Vervolgens was het tijd om Mario Tennis Fever voor de Switch 2 te proberen. We begonnen met een korte singleplayer trial mode, waarbij we de basics van het spel konden leren.

Buiten het gewone tennisgedeelte heb je afhankelijk van je fever racket en je personage namelijk andere manieren om te spelen. Met een fever-move kan je het spel naar je hand zetten door jezelf te klonen, een snelheidsboost krijgen, obstakels op het veld van de tegenstander zetten, vijanden naar je tegenstander sturen en nog zo veel meer.

Na de intro kregen we de kans om 1v1 en 2v2 spellen te spelen, gevolgd door een nog meer chaotische wonder modus waarbij er plots gekke dingen kunnen gebeuren. Zo kregen we tijdens één spel een leger Piranha Plants dat op het net belandde en tennisballen naar alle kanten spuwde.

Het chaotische kantje aan deze modus, gepaard met de power-ups van je racket, maken Mario Tennis Fever weer een geweldig leuke party game van Nintendo. De controls voelen natuurlijk aan en zelfs een complete beginner zal snel mee zijn met het spel. Ook als je geen fan bent van Mario sportgames is dit er eentje om naar uit te kijken.

Super Mario Bros. Wonder Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabel-park

De Switch 2-editie van Super Mario Bros. Wonder krijgt niet alleen een upgrade van console maar ook een heel nieuw gebied vol content om van te genieten. Wij kregen alvast de kans om het Bellabel-park te bezoeken. In deze multiplayer mode kan je met je vrienden door het park lopen en verschillende attracties bezoeken.

Wanneer je een attractie uitkiest krijg je een lijst met mini-games gebaseerd op de attractie. Je kan samenwerken om een doel te halen of net de strijd aangaan met je vrienden. Zo begonnen we met een samenwerking waarbij 2 spelers een pad moesten aanleggen met vallende blokjes waar de andere twee spelers over moesten lopen zonder de blokken voor elkaar weg te doen vallen. Wat later bevonden we ons allemaal in luchtbellen en moesten we om ter snelst door een level stuiteren om de finish te halen.

Het Bellabel-park is een leuke post-game toevoeging voor een fantastische Mario sidescroller. De mini-games kunnen zowel in local co-op als online met tot wel 12 spelers gespeeld worden.

Resident Evil Requiem

Beeld je in: je zit in een ruimte met een hoop andere gamers, elk gekluisterd aan een tv, headset op, met klamme handen stevig geklemd op je Switch 2 controllers. De lichten worden gedimd, de gordijnen gaan toe. Capcom-medewerkers fluisteren elkaar wat toe terwijl de openingscene van de Resident Evil Requiem demo op elk scherm in de kamer start.

Met zijn allen kruipen we tergend traag vooruit. Er is een monster, maar we weten niet waar. Sommigen lopen dan weer roekeloos door de gangen, alsof het monster slechts een muis was. Hier en daar hoor je een gil. De setting was perfect, of een perfecte nachtmerrie, het is maar hoe je het zelf ziet.

We kregen een korte demo voorgeschoteld waarin we als Grace wakker worden in een benarde situatie en survival horror-gewijs moeten ontsnappen aan de mutant die in het gebouw rondloopt. Als je je een weg door de gangen baant, merk je een boel gesloten deuren op, met op het einde van de gang een gesloten hek en een controlepaneel waar een batterij ontbreekt.

Wetende dat er een monster op de loer ligt moet je de kamers verkennen op zoek naar wapens, naar licht, naar die ontbrekende batterij. In de plaats daarvan vind je lijken, jumpscares en een gigantisch wezen met klauwen die je in geen tijd in twee splijten, ogen die uitpuilen terwijl ze je zoeken en tanden die niet kunnen wachten om je te verslinden.

Dit korte stuk gameplay met Grace slaagt er perfect in om een stevig stukje horror naar voren te brengen. Je hebt beperkte middelen om je doel te halen, middelen die daarbij fout gebruikt kunnen worden en je hele missie moeilijker kunnen maken. Gooi je een fles als afleiding fout, dan ben je zowel die fles als je leven kwijt.

De performance op Switch 2 was vlotjes, al kon het spel grafisch nog profiteren van betere anti-aliasing. Resident Evil Requien zal er ongetwijfeld beter uitzien op sterkere machines, maar het intieme van handheld spelen kan dan weer maken dat je spelervaring nog enger wordt.

Pragmata

In de demo voor Pragmata werden we midden in de actie gegooid. Je begint als Hugh die tot zijn grote frustratie kogels vuurt op een AI robot die er weinig van lijkt te voelen. Ondertussen is zijn compagnon, Diana de android, aan het tekenen. Wanneer ze klaar is springt ze op de rug van Hugh en hackt ze de robot. Met haar hulp kan Hugh eindelijk schade toebrengen aan de robots.

Van daaruit moet je door het maanruimtestation navigeren om te leren hoe de robots aan het rellen zijn geraakt en hoe Hugh en Diana uit deze benarde situatie kunnen ontsnappen. De combinatie van vuurkracht en hacking moet tegelijkertijd worden gebruikt in gevechten om er heelhuids door te komen. Soms zorgt dat er wel eens voor dat je afgeleid bent doordat je zowel hackt als schiet en komt er een robot uit het niets om je aan gort te slaan.

De uitdaging ligt er dus in om niet zomaar twee dingen tegelijkertijd te doen, maar zelfs drie. De vraag is dan ook nog maar hoe Capcom er in zal slagen om het spel interessant te houden zonder dat het te repetitief of te veel tegelijkertijd wordt. Het stukje dat beschikbaar was om te spelen was alvast een uiterst leuke scifi shooter, zij het eentje met ruimte om nog de mist in te gaan. Grafisch was het wel weer een sterk stukje werk dat aantoont wat de Switch 2 in zijn mars heeft.