REVIEW | Star Fox is nostalgie in een modern jasje

Dat de nieuwste telg in de Star Fox-serie een remake is in plaats van een nieuw deel, voelt na 10 jaar wachten op een nieuw Star Fox-avontuur toch even als een domper. De laatste keer dat we de coole vos zagen verschijnen, was op de Wii U. Al was dat door toedoen van vreemde besturingsmechanieken geen denderend succes. Bovendien was die game óók al sterk gebaseerd op de Nintendo 64-game, of zoals bedenker Miyamoto het zelf noemde: een “herinterpretatie”. Star Fox-fans zitten dus met honger, maar wie opnieuw openstaat voor een remake, komt nu eindelijk aan hun trekken.

Een mogelijke reden waarom de Star Fox-serie de laatste jaren een stuk minder liefde van Nintendo krijgt in vergelijking met andere franchises, is misschien wel te wijten aan het genre on-rails shooters dat anno 2026 een heel stuk aan populariteit heeft ingeboet in vergelijking met de arcadehoogdagen. In Star Fox verken je geen gigantische sterrenstelsels met vrijheden zoals Gen Z dat kent uit vele moderne AAA-games. Daarentegen vlieg je automatisch door een vaste missiestructuur waarbij je hier en daar van het pad kan afwijken en nieuwe missies ontdekt. Dat klinkt dan alweer een stuk vertrouwder voor de (intussen) boomers onder ons.

Oud, vertrouwd en toch verfrissend

Tijdens het vliegen met de Arwing, het ruimteschip van onze lepe vos, ben je net als vanouds bezig met het richten op en ontwijken van ruimtelijk gespuis. Afgewisseld met af en toe een looping of een befaamde barrel roll om vijandelijke munitie te ontwijken, doorkruis je de gekende missies en planeten uit het origineel. In dat opzicht voelt Star Fox op de Switch 2 oud en vertrouwd.

In contrast met die klassieke gameplay staat het audiovisuele plaatje dat de game weet neer te zetten. Star Fox ziet er op de Switch 2 heerlijk modern uit en vormt een streling voor het oog. Hetzelfde geldt voor het oor, met dank aan de bombastische soundtrack die de actie tijdens de levels extra kracht bijzet. Hoewel de vermenselijking van Fox en zijn kompanen qua karaktermodellen niet ieders smaak zal zijn, is het een waar plezier om de brigade in zoveel detail aan het werk te zien.

De toevoeging van gloednieuwe cutscenes verhoogt niet enkel dat kijkplezier, maar geeft het verhaal ook wat extra vlees aan het bot. Tussen de levels door krijgen we een beter beeld van wat zich afspeelt op de ruimtebasis van Fox McCloud en zijn elite-eenheid huurlingen tijdens hun strijd tegen de kwaadaardige wetenschapper Andross om het Lylat-sterrenstelsel te redden. Daar blijft het niet bij, want er is zelfs een volledig nieuwe proloog toegevoegd over Fox zijn vader. Kijk, dat zijn van die extra’s die deze remake net dat tikkeltje meer geven. Bovendien is het spel volledig in het Nederlands, wat leuk is voor de jongsten.

Een nieuwe beleving

Niet alleen maakt Star Fox gebruik van de extra grafische kracht van de Switch 2, ook de muisfunctionaliteit van de Joy-Con 2-controllers blijft niet onbenut. Door de controllers los te koppelen en horizontaal op een oppervlak te leggen, schakelt de game naadloos over van een traditionele third-personweergave naar een cockpitperspectief met muisbesturing. Terwijl je met de muis richt en lasers afvuurt via de R-knop, gebruik je de tweede controller om manoeuvres uit te voeren en de Arwing negentig graden te kantelen.

Het zorgt zonder twijfel voor een frisse en verrassend intuïtieve manier om Star Fox te beleven. Toch merkten we dat we na verloop van tijd steeds vaker teruggrepen naar de klassieke knoppenbesturing. Die biedt net wat meer overzicht tijdens de hectische gevechten en geeft je een groter gevoel van controle wanneer het scherm zich vult met vijandelijke projectielen.
De muisfunctionaliteit beperkt zich niet alleen tot de singleplayerervaring. Ook in de coöpmodus speelt ze een belangrijke rol. De volledige campagne is met twee spelers te doorlopen, waarbij de ene speler als piloot de Arwing bestuurt met de richtingsstick, terwijl de andere als schutter richt en vuurt via de muisfunctionaliteit van de Joy-Con 2. Het is zeker fijn dat deze optie aanwezig is en ze zorgt ongetwijfeld voor enkele chaotische en amusante speelsessies. Al zullen de hoogste scores en meest gestroomlijnde runs uiteindelijk eerder door solospelers zullen worden neergezet.

Wie na het doorlopen van de campagne zin heeft in iets anders, kan zich nog uitleven in het behalen van vooropgestelde doelen op reeds ontdekte planeten, of met een team van vier de strijd aangaan tegen een ander team, online of tegen bots. Deze gevechten spelen zich af op een van de drie beschikbare maps, waarin vrij kan worden rondgevlogen en spannende dogfights centraal staan.

Elke map wordt daarbij gekenmerkt door eigen spelregels. Zo strijd je op Corneria om satelliettorens te veroveren binnen kleinere zones, terwijl je op Fichina meteorieten ontwijkt en energie verzamelt op de plekken waar ze inslaan. Op Sector Y draait alles dan weer om het onderscheppen van ruimtepiraten en het terugbrengen van hun lading naar je basis. Het team dat aan het einde van de match de meeste punten verzamelt, gaat met de overwinning aan de haal. Het is fijn dat Star Fox deze competitieve modus aanbiedt en zo wat extra levensduur aan het pakket toevoegt. Tegelijk voelt het aanbod met slechts drie maps (en dus ook drie spelmodi) wel erg beperkt aan.