Soms moet je eens uit je comfortzone treden en nieuwe zaken uitproberen. MADiSON van ontwikkelaar BLOODIOUS GAMES is een voorbeeld van een game die we normaal niet zouden spelen, maar waarbij we op het einde blij waren dat we het wel deden. De game is een psychologische horror waar je in de huid kruipt van Luca, een jongeman die opgesloten in een donkere kamer wakker wordt, met bloed aan zijn handen en een bonkende vader aan de deur. In totale onwetendheid begin je aan een avontuur om onbewust een duistere ceremonie te ontdekken onder leiding van een demon.
Doorheen het avontuur moet je verschillende puzzels oplossen om zo telkens een nieuw stukje informatie vrij te spelen of een nieuw item te vinden dat je helpt bij het volgende stuk. Elke stap voelt dan ook aan als een puzzel en dit kan na een tijdje vermoeiend worden, want een pauzemoment wordt er niet ingelast. In de omgeving zal je alles moeten doorzoeken en onderzoeken, want het kleinste item kan je verder helpen. In het huis, waar het zich allemaal afspeelt, zal je steeds heen en weer lopen om zo iedere kamer te kunnen openen en het mysterie te ontrafelen.
Aan het begin van je avontuur vind je een instant camera terug en deze speelt een belangrijke rol in het verhaal. Verder kan je hiermee ook foto’s nemen van de omgevingen en deze meteen ontwikkelen door ermee te schudden. Foto’s nemen is noodzakelijk, want het kan nieuwe gebeurtenissen triggeren die je anders niet zou opmerken. De feature is goed uitgewerkt en biedt een meerwaarde aan de gameplay, al is het niet altijd even duidelijk wanneer je de camera moet gebruiken.
Bij een horrorgame is de sfeer een van de belangrijkste zaken zijn die het spel kunnen maken of breken. MADiSON doet het op dit vlak uitstekend door op verschillende momenten een jumpscare te voorzien, maar ook de duistere omgevingen en de constante geluidjes op de achtergrond zorgen voor de griezelige sfeer. Grafisch ziet de game er best ok uit, maar enkele framedrops zal je wel voelen wanneer er wat veel op het scherm gebeurt.
