The Legend of Zelda: Twilight Princess HD
Dit jaar viert de Legend of Zelda franchise haar dertigste verjaardag en Twilight Princess haar tiende. Een ding is zeker: de reeks heeft de tand des tijds kunnen doorstaan. Nu Nintendo met The Legend of Zelda: Twilight Princess HD, een Gamecube-/Wii-titel in een nieuw jasje, op de proppen komt, rest ons de vraag of ook deze enkele game uit de reeks vandaag de dag nog weet te bekoren.
In Twilight Princess HD herkennen we Link als een simpele boerenjongen die de opdracht krijgt om een levering naar Hyrule Castle te brengen. Het zou zijn eerste tocht naar de stad worden, maar al gauw worden de plannen aan diggelen geslagen door de komst van twilight: een mysterieus, donker licht dat het land Hyrule in een ongeziene (nou ja, tenzij je de GC/Wii-versies hebt gespeeld) avondschemering hult. Aan Link is de taak om deze twilight en boosdoener Zant uit het land te verdrijven.
Goed, dat was het begin van het verhaal en is het begin van het verhaal gebleven. Aan de rest van het verhaal heeft men overigens ook niets gewijzigd, wat een goede zaak is. Een spijtige zaak echter, is dat het einde van het verhaal inmiddels al te “gekend” is om nog een grote plottwist te vormen. Highlight de volgende passage om de verhaalspoiler wél te lezen. Bij het spelen van de originele game leek het alsof Ganondorf eens niet de grote slechterik zou gaan zijn, wat zijn onverwachte terugkeer des te meer episch maakte. Voor deze HD-versie wordt hij daarentegen al maanden in menig promotionele artwork en dergelijke teruggevonden, om de ondersteuning van de Ganondorf-amiibo niet te vergeten. Ondertussen heeft deze Ganondorf uit Twilight Princess tevens twee verschijningen gemaakt in Super Smash Bros-games. Het is jammer, maar helaas onmogelijk om de plottwist van het verhaal nog op dezelfde manier als toen aan te brengen.
Amiibo-ondersteuning? Jawel, men heeft hier en daar toch wat cruciale wijzigingen aangebracht wat deze figuurtjes betreft. Tijdens het avontuur kunnen Link en Toon Link gebruikt worden om pijlen aan te vullen, Zelda en Sheik om hartjes te herstellen en Ganondorf om meer schade te ontvangen. Vier ervan maken het avontuur makkelijker, wat best jammer is aangezien de moeilijkheidsgraad op zich al niet hoog ligt. De laatste zorgt dan weer voor wat extra uitdaging, wat zeker geen kwaad kan. Een laatste compatibele amiibo is eentje die speciaal voor deze release werd ontworpen: Wolf Link.
Deze ontgrendelt de nieuwe Cave of Shadows en brengt je daar ook onmiddellijk naartoe wanneer je het beeldje op de gamepad plaatst terwijl je in het Collection-scherm bent. Het betreft een extra kerker die best wordt gehouden voor na het uitspelen van het verhaal. Hij is erg uitdagend, maar ook best frustrerend gebouwd. Na het doorkruisen van enkele met vijanden gevulde kamers ontvang je je eerste beloning, mag je je overige hartjes opslaan naar de Wolf Link amiibo en word je terug naar het spel gebracht.
Ga je dan weer naar de Cave of Shadows, moet je weer dezelfde vijanden in dezelfde kamers verslaan vooraleer je verder kan. Telkens weer opnieuw. Het enige voordeel is dat je dan wel een (eenmalig) soort genezingsmiddel hebt in de vorm van de Wolf Link amiibo (en dus met maximaal 39,5 hartjes aan de grot kan beginnen), maar het is simpelweg te frustrerend om steeds diezelfde kamers te moeten doorlopen. Spijtig voor de Wolf Link amiibo, die anders wel een van de mooiere en meer gedetailleerde beeldjes tot hiertoe is.
Wie extra uitdaging verwachtte in deze game zal blij zijn met de Hero Mode, die vanaf het begin beschikbaar is. Link neemt hierbij dubbele schade (viervoudig in combinatie met de Ganondorf-amiibo), zal geen hartjes vinden en in een gespiegeld Hyrule moeten avonturieren. Vertrouwd voor de Wii-gamer dus, maar verwarrend voor wie dit niet gewend is. Zoals bij de meeste Zelda-games waarin deze optie beschikbaar is, is Hero Mode een deugdelijke toevoeging in wat anders qua gevechten een niet zo heel uitdagend spel is.
