Met Might & Magic: Clash of Heroes brengt Ubisoft een game die faam maakte op de Nintendo DS naar XBLA en PSN. De verslavende gameplay die een verfijnde combinatie is van drie-op-een-rij-puzzelgames, een strategy-titel en een diepgaande rpg werd intact gehouden, maar het spel kreeg wel een uitgebreide grafische update om het helemaal geschikt te maken voor HD-tv’s. Wat we een tijdje geleden al vermoedden in onze uitgebreide preview van de game, kunnen we ook bevestigen nu we het eindresultaat in handen kregen: Might & Magic: Clash of Heroes is een nog steeds verbluffende game met een schat aan content.
Heerlijke cocktail
De Might & Magic-franchise heeft een rijk verleden, gevuld met vele diepgaande rpg’s. In 2009 leek Clash of Heroes een experiment te zijn om de reeks met een nieuwe formule en frisse gameplay ook toegankelijk te maken voor het traditionele Nintendo-publiek. Hoewel de setting van de game verweven is in het Might & Magic-universum, hoef je de achtergrond van de eerdere titels niet te kennen om het verhaal volledig te kunnen volgen. Ondanks de totaal verschillende spelervaring die deze Clash of Heroes brengt, blijkt de game allerminst een zwak broertje in een gelauwerde franchise te zijn.
De succesformule van Clash of Heroes is erg vergelijkbaar met die van Puzzle Quest: Challenge of the Warlords die ook eerst op Nintendo’s handheld verscheen alvorens de stap te zetten naar het ‘grotere werk’. Net als de Puzzle Quest-games heeft Clash of Heroes kenmerken van een heleboel uiteenlopende genres. Het verhaal dat je beleeft en het ingebouwde levelling- en itemsysteem hebben alles in zich wat je zou verwachten van een uit de kluiten gewassen rpg. Het turn-based gevechtssysteem vereist het strategisch inzicht dat je aan de dag moet leggen bij het spelen van een strategy-game en de gevechten zelf ontplooien zich tot een tactisch steekspel dat steunt op stevige puzzelelementen. Het bij elkaar gooien van een aantal verschillende smaakjes is niet zo moeilijk, maar het is nu eenmaal een feit dat je dan veel vaker een misselijkmakende troep bekomt dan een lekkere cocktail. In het geval van Clash of Heroes voor de DS bracht ontwikkelaar Capybara toch eerder het laatste op de plank, en met de komst naar de Xbox 360 en PlayStation 3 is er alleen nog een papieren parasolletje en een vuurwerkstokje aan die op zich al pittige cocktail toegevoegd te zijn.
Twintig uren spelplezier over vijf verhaallijnen
Het verhaal dat de DS-versie zo meeslepend en innemend maakte, heeft de vertaling naar het grote scherm helemaal doorstaan en bovendien een mooie HD-opsmuk gekregen. Hoewel de game op de handheld al zeker geen lelijke titel was, zien de levendige kleuren, de vloeiende animaties en het frisse design er geweldig gelikt uit op je beeldscherm. Might & Magic: Clash of Heroes speelt zich 40 jaar voor de gebeurtenissen in Heroes of Might & Magic V af. De game bestaat in totaal uit vijf campagnes in de verschillende regio’s van de fantasywereld van Ashan. In elk van de gebieden controleer je een andere held. Deze moedige strijders zijn eigenlijk de jeugdversies van de helden van de eerder genoemde Heroes of Might & Magic V en gaan elk op pad in een apart verhaal met als doel om hun wereld te bevrijden van een onwezenlijk kwaad. Om de volledige singleplayer tot een goed einde te brengen, heb je wellicht meer dan 20 uren nodig, waarmee Clash of Heroes eerder de proporties van een stevige retailgame aanneemt van van een downloadbare titel.
In de spelwereld beweeg je over een kleurrijke map van knooppunt naar knooppunt om zo je uiteindelijke doel te bereiken. Wanneer je in aanraking komt met vijanden, wordt het beeld op de spelwereld vervangen door een spelbord dat ingedeeld is in twee zones. De troepen onder jouw commando bevinden zich op de onderste helft, terwijl je tegenstander zijn of haar manschappen op het bovenste scherm verzamelt. Het is de bedoeling om elk om beurt de pionnen op het bord te verplaatsen en er drie van dezelfde kleur op te lijnen. Door een horizontaal lijntje te vormen bouw je een muur, terwijl het bouwen van een vertikale drie-op-een-rij resulteert in een aanval op de tegenstander. Elke speler heeft de opdracht om de achterlijn van het spelbord te verdedigen. Wanneer een aanval wordt uitgevoerd, wordt die in eerste instantie opgevangen door de troepen die recht voor het aanvallende drietal staan. Met wat overblijft van de charge wordt de achterlijn, die een aantal hitpoints heeft dat afhankelijk is van de level van de speler, beschadigd. Wanneer een speler geen hitpoints meer over heeft is het gevecht afgelopen.
Met dit mechanisme wordt doorheen de hele game gespeeld met alternatieve elementen, zoals andere types strijdkrachten waaronder de ‘Elite’- en ‘Champion’-eenheden. Deze troepen zijn, in tegenstelling tot de basiseenheden, beperkt in aantal en hebben speciale mogelijkheden. Achter Elitetroepen moet je twee basistroepen van dezelfde kleur scharen, terwijl de grotere Champion-eenheden in totaal twee rijtjes van twee troepen achter nodig hebben om in actie te schieten. Daarnaast kan je ook nog aanvallen van vechters met dezelfde kleur met elkaar linken of fusies maken van twee aanvallen die zich achter elkaar op het spelbord bevinden.
