Regelmatig kijken we in In Memoriam terug op een reeks die we zijn kwijtgeraakt en die een gat in ons hart heeft achtergelaten. Een IP dat meer verdiende dan het heeft gekregen of gewoon een reeks games waarvan we meer wilden, ongeacht de vraag of het goed afgerond werd. Dit is een reeks uit het hart, het gebroken hart.
Vandaag kijken we terug op een serie die niet alleen de harten van kinderen veroverde, maar ook die van volwassenen: Toy Story. Het begon allemaal in 1995, toen Pixar Animation Studios de allereerste Toy Story-film uitbracht. Het was als de eerste volledig computergeanimeerde speelfilm een keerpunt in de filmgeschiedenis. Het veranderde niet alleen de filmindustrie, maar ook de manier waarop we naar animatie keken.
Geïnspireerd door het succes van de film kwamen er ook videogames gebaseerd op Toy Story. Disney Interactive Studios en andere ontwikkelaars brachten de magie van Andy’s slaapkamer naar diverse gameconsoles. Wat volgde was een reeks videogames die niet alleen de gebeurtenissen van de films weerspiegelden, maar ook nieuwe avonturen boden, waardoor spelers de kans kregen om samen te werken met hun favoriete speelgoedvrienden.
De allereerste Toy Story-videogame kwam uit in 1995 en werd ontwikkeld door Traveller’s Tales (dat we tegenwoordig kennen als TT Games en vooral werkt aan de LEGO-games) voor de Sega Genesis/Mega Drive en de SNES. Het was een platformspel dat de gebeurtenissen van de film volgde, maar met extra uitdagingen en niveaus die speciaal voor het spel waren ontworpen. Het was een hit en zette de toon voor toekomstige Toy Story-games.
In 1996 werd dan Toy Story voor pc en PlayStation uitgebracht, met 3D-graphics die geavanceerder waren dan wat eerder mogelijk was. Het spel bood een unieke combinatie van platformactie en puzzels, waarbij spelers door levels navigeerden die waren geïnspireerd op de gebeurtenissen van de film.
Toy Story 2: Buzz Lightyear to the Rescue, uitgebracht in 1999, nam het stokje over en wordt beschouwd als een van de beste adaptaties van een film naar een videogame. Het spel volgde het verhaal van de tweede film, waarin Buzz Lightyear de missie had om Woody te redden.
Wat volgde waren verschillende andere games, waaronder Toy Story 3: The Video Game, dat de gebeurtenissen van de derde film volgde. Deze games werden vaak goed ontvangen vanwege hun loyaliteit aan het bronmateriaal en hun vermogen om de magie van Toy Story tot leven te brengen in interactieve vorm.
Een interessant aspect van de Toy Story-games was dat ze niet simpelweg kopieën waren van de films. In plaats daarvan breidden ze het Toy Story-universum uit, met nieuwe verhalen en avonturen die naadloos pasten bij de geest van de films. Spelers konden niet alleen de gebeurtenissen van de films herbeleven, maar ook nieuwe gebieden verkennen en met nieuwe personages interacteren.
Toy Story 3: The Video Game is op dat vlak het meest opvallende voorbeeld. In plaats van zich strikt te houden aan het verhaal van de film, introduceerde het een zogenaamde “Toy Box-modus”. Hierin konden spelers hun eigen virtuele speelgoedkist verkennen, missies voltooien en hun wereld aanpassen. Het is een idee dat Disney daarna op grote schaal nog heeft proberen herproduceren, met onder andere Disney Infinity.
Helaas bleek dat, ondanks hier en daar nog wat mindere games en andere titels waarin de personages van Toy Story verschenen, ook het einde van de echt goede Toy Story-games. Van de vierde film werd zelfs helemaal geen nieuwe game gemaakt.
Toch blijft de erfenis van de Toy Story-games voortleven in de harten van degenen die ze hebben gespeeld. Ze vertegenwoordigen een tijd waarin videogames niet alleen werden gewaardeerd om hun grafische pracht en complexiteit, maar ook om hun vermogen om verhalen te vertellen en de magie van de film naar een interactieve omgeving te brengen.
