"Eat shit and die!” Deze quote van de stoere Marcus Fenix staat sedert 2006 in ons geheugen gegrift. Dat jaar betekende voor menig Xbox 360-bezitter de start van een nieuwe, succesvolle reeks, genaamd Gears of War. Ontwikkelaar Epic Games mag nog steeds op de steun van uitgever Microsoft Studios rekenen en het ziet er naar uit dat we nog lang niet uitgekeken zijn op het Gears of War-universum. Aangezien deze franchise vandaag vijf kaarjes mag uitblazen, haalt 4Gamers zijn chainsaw nog eens boven. We blikken terug op de voorbije games, maar nemen ook een kijkje in de nabije en verre toekomst.
Het verhaal van Gears of War speelt zich af op de fictionele planeet Sera, die op het eerste zicht wat lijkt op de aarde. Het menselijke ras kan het zoals steeds niet met elkaar vinden en voert een grootschalige oorlog. Plots komt er een nieuw ras, de Locust, uit de aarde tevoorschijn. Blijkbaar zaten deze verschrikkelijke monsters al jaren in de ondergrondse gangen van de planeet verscholen, wachtend tot de tijd rijp was om het oppervlak te veroveren. Althans, dit is wat de mensen aanvankelijk denken. Er is eigenlijk een heel andere drijfveer voor de Locust, eentje waar we niet op zullen ingaan omdat misschien niet iedereen alle delen gespeeld en we geen al te grote spoilers willen meegeven.
De speler neemt in het eerste deel de rol van Marcus Fenix op zich. Deze ex-gedetineerde en soldaat weet hoe hij zijn mannetje moet staan in deze moeilijke tijden. Samen met zijn beste vriend Dom en wat andere soldaten probeert hij de Locust een halt toe te roepen. Dat doen we door in een third-person view de ‘Grubs’ (larven) vol lood te pompen en ons van de ene setting naar de andere te begeven. Typisch aan de gameplay is dus dat je terechtkomt in een kleine, compacte omgeving alwaar het de bedoeling is om op tijd en stond dekking te zoeken en een strategie uit te dokteren. Eenmaal de kust veilig is, kan je verder op verkenning gaan in de hoop om niet op een of ander grotesk wezen te stuiten. Gaandeweg zal je geluk hebben en nieuwe personages ontmoeten zoals de cynische Baird en de beroemde Cole. Je kan hun hulp best gebruiken, want de weg naar vrijheid wordt steeds moeilijker. Zo kunnen we ons nog perfect de eerste ontmoeting met een Berserker voor onze ogen halen, een ontmoeting die je letterlijk en figuurlijk zal blijven achtervolgen.
Naast de singleplayer was ook de multiplayer een belangrijk aspect in het spel. Met name de co-op kon op lovende kritieken rekenen. In de singleplayer nam de computer de taak op zich om je kompaan te besturen, maar het verhaal lokaal of via Xbox Live met een vriend spelen geeft heel wat meer voldoening. Spelers die goed op elkaar afgestemd waren, haalden hier enorm veel profijt en voldoening uit. Naast de co-op bracht Gears of War ook een heleboel andere multiplayer-standen met zich mee. De klassieker is natuurlijk Warzone, met bloedstollende vier-tegen-vier actie. Twee varianten op Warzone zijn Execution en Assassination, waarbij het bij eerstgenoemde de bedoeling is om een vijand met een melee-aanval om het leven te brengen en bij de andere variant de teamleider moet sterven. De Versus mode viel dan weer wat magertjes uit ten opzichte van andere shooters, maar legde wel een solide basis voor eventuele uitbreiding in latere delen. De eerste Gears of War was ook het enige spel in de reeks dat ook een port naar pc kreeg, inclusief een geheel nieuwe act met meerdere hoofdstukken en een aantal extra maps.
