A long time ago in a galaxy far, far away kondigde Ubisoft aan dat het werkte aan een Star Wars-game. Sindsdien is er al heel wat gezegd en geschreven over Star Wars Outlaws, zoals de game heet, maar op 30 augustus is het eindelijk tijd voor de release. Wij kregen al de kans om met de game aan de slag te gaan, zodat we jullie kunnen vertellen of het balans naar de force brengt of totale chaos.
In Star Wars Outlaws kruip je in de huid van Kay Vess, een smokkelaar en dief die al betere tijden in haar carrière heeft gekend. Nadat een flinke klus helemaal fout loopt, krijgt ze een forse prijs op haar hoofd geplakt en zit er niets anders op dat het universum in te trekken en daar op zoek te gaan naar anderen die je kunnen helpen te overleven.
Dat is zo een beetje in een notendop het verhaal van Star Wars Outlaws, dat ook doorheen de game niet veel meer zal uitgebreid worden. Er passeren flink wat personages de revue, maar al bij al blijft het allemaal redelijk oppervlakkig. Is dat een probleem? Niet echt, Star Wars Outlaws wil vooral een soort heist movie zijn en die hebben niet altijd het meest diepgaande verhaal nodig. Gelukkig is er af en toe wel nog steeds sprake van verraad en achterdocht.
Die achterdocht komt voornamelijk aan bod in één van de grotere gameplayelementen van Star Wars Outlaws. Kay Vess komt immers terecht in een soort disfunctioneel vierkant, met aan elke kant een bende die het maar wat graag te zeggen wil hebben op hun planeet. Daarnaast is er natuurlijk ook nog het Empire dat wat lastig doet.
Die vier verschillende bendes hebben allemaal hun eigen agenda en vinden Kay blijkbaar de allerleukste dief, want ze willen haar maar wat graag altijd en overal inzetten. Dat wil zeggen dat je natuurlijk niet voor iedereen goed kan doen, wat dan weer impact heeft op de reputatie die je bij elke bende hebt.
Een hele grote impact heeft dat allemaal niet echt. Afhankelijk van je reputatie krijg je vrij toegang tot bepaalde gebieden, of net niet, en misschien hier en daar wat extra items, vendors en missies. Omdat de bendes je ongeacht je reputatie toch steeds maar weer blijven inhuren, voelt het allemaal wat leeg aan. Er zullen ongetwijfeld kleine missies zijn die we gemist hebben door een slechte reputatie bij een bende, maar er worden niet echt grote stukken van het verhaal afgesneden of aangepast op basis van je reputatie.
Je reputatie gaat dus omhoog of omlaag op basis van de missies die je doet en soms krijg je dan op het einde ook de keuze om je opdrachtgever te verraden, ten voordele van een andere bende natuurlijk. Ook hier lijkt het weinig impact te hebben op Kay zelf, dus kies je maar de optie die je op dat moment het beste uitkomt. Ok, we snappen dat ze een opportunist is, maar een klein beetje een moreel kompas had wel leuk geweest. Daar kan je als speler zelf voor zorgen, maar als daar niets aan vasthangt, al was het maar een kleine emotionele impact, waarom zou je het jezelf dan moeilijk maken.
Gelukkig zijn andere aspecten van de game iets beter uitgewerkt, waaronder de pure gameplay. Die is zeker niet perfect, maar na alle kritiek die er de voorbije maanden op de trailers is geweest, kunnen we toch stellen dat we ons best geamuseerd hebben als Kay Vess.
Kay is geen superheld in haar verhaal, maar een outsider die meestal dus ook niet de grote middelen inzet om tientallen vijanden een kopje kleiner te maken. Zo’n momenten gebeuren wel, maar zijn slechts sporadisch. In plaats daarvan draait heel veel van Star Wars Outlaws rond stealth.
Wanneer je met Kay terechtkomt op een plek waar je niet hoort te zijn, blijf je best uit het zicht, want je zal anders sneller het loodje leggen dan je verwacht. Kay heeft wel steeds haar blaster voorhanden, maar die is niet altijd voldoende om te overleven.
De stealth werkt op zich ook best goed, met voldoende opties om bijvoorbeeld vijanden af te leiden of geruisloos neer te halen. Daarbij komt Nix, je schattige huisdier, meer dan eens van pas. Hem kan je op pad sturen om items te stelen, vijanden af te leiden of om afgesloten poorten alvast te openen. Soms moet je zelf ook kleine minigames uitvoeren, om bijvoorbeeld deuren te openen of in een computer in te breken, maar zoals bij veel aspecten van de game heb je het ook daar na een tijdje wel allemaal mee gezien.
Het idee zit allemaal best goed in elkaar, maar de AI van de vijanden is een absoluut drama. Je moet al bijna voor hun neus staan voor ze je opmerken, ze lijken amper verbaasd wanneer ze ergens een van hun collega’s op de grond tegenkomen en ze hebben het gehoor van een 80-jarige die haar hoorapparaat is vergeten aan te zetten. Het zorgt er voor dat de verveling al eens kan toeslaan wanneer je een langere missie tot een goed einde moet brengen.
Op vlak van missies heb je trouwens redelijk wat afwisseling. Je hebt natuurlijk de hoofdmissies, maar je kan ook zijmissies doen voor de bendes, smuggler contracts aannemen, wat intel die je ontdekt hebt onderzoeken en ga zo maar door. Er is heel wat te doen op de vier planeten die je in Star Wars Outlaws kan ontdekken. Het is ook daar dat de game duidelijk een Ubisoft-game is, met redelijk wat vraagtekens op je map in de open werelden. Niet zoveel als in veel andere games, maar toch nog genoeg om je bezig te houden.
Die open werelden, en de steden binnen die werelden, zijn een beetje een mixed bag. Alles ziet er best ok uit en Star Wars Outlaws ademt echt wel de sfeer van de franchise uit, maar al te vaak mist er net dat tikkeltje afwerking. Nooit heb je het gevoel dat je helemaal in de game gezogen wordt en dat heeft wel wat te maken met de grafische glitches, zoals pop-ups, waar de titel wel wat last van heeft.
Voor wie het zich trouwens afvraagt, je kan in Star Wars Outlaws ook af en toe echt de ruimte induiken. Dat is steeds beperkt tot een kleine omgeving rond één van de vier planeten, maar het is best amusant om af en toe wat dog fights uit te voeren in je ruimteschip.
