In 2018 kwam uitgever Square Enix met Octopath Traveler op de proppen. Deze spirituele opvolger van Bravely Default was één van de grote verrassingen van dat jaar. Dit was te wijten aan de unieke visuele stijl en de knappe verweven verhaallijnen. Het spel was zelfs enige tijd compleet uitverkocht in Japan. Een opvolger mag dus niet ontbreken. Octopath Traveler II brengt acht nieuwe hoofdpersonages en een nieuw continent. Daar zijn vervolgens nog enkele nieuwe gameplayverbeteringen aan toegevoegd. Is het genoeg om ook van Octopath Traveler II een succesformule te maken?
Er zijn dus acht hoofdpersonages met een eigen verhaallijn. Diegene die je als eerste kiest, wordt je groepsleider en speelt dus een meer pertinente rol tijdens gevechten. Elk personage is uniek met een eigen vechtstijl. Daarnaast is er ook een dag- en nachtcyclus waarin iedereen op een andere manier kan omgaan met de lokale bevolking. Wij zijn ditmaal gestart met Hikari Ku, de jongste prins van de Ku-natie, een oorlogszuchtig land dat er op uit is om alle buurlanden neer te maaien. Hikari is eerder vredelievend ingesteld en daar kan zijn broer niet mee om. Hikari ontvlucht het land en zweert om terug te komen om zijn rechtmatige plek op de troon op te eisen. Nadat je het openingsverhaal van je personage hebt doorlopen, kun je op eigen houtje de wereld verkennen.
De map raadt wel aan waar je het best naartoe gaat. Ga je bijvoorbeeld met Hikari naar het oosten, dan kom je al snel Castti Florenz tegen. Ze is een verpleegster met flink wat kennis van geneeskrachtige kruiden. Ze werd onlangs alleen teruggevonden op een bootje in het midden van de zee en kampt met geheugenverlies. Je kunt er voor kiezen om Florenz gewoon op te nemen in je groep, of om eerst ook haar introductieverhaal te spelen. Geen idee waarom je het verhaal van een personage zou overslaan, maar het is goed om de keuze te krijgen. Sommige verhalen zijn uniek, hoewel de meeste echt wel tropes zijn uit het JRPG-genre. De dialogen zijn echter heel goed geschreven, waardoor je meer vergevingsgezind bent naar de voorspelbaarheid.
Met een eenvoudige druk op de knop wissel je tussen dag en nacht. Dit heeft meer invloed dan je initieel zou denken. Heel wat dorpelingen gaan ‘s nachts naar huis en de meer ongure personages maken hun opwachting. Sommige verhaallijnen kun je ook enkel overdag of ‘s nachts verderzetten. De acht helden hebben andere krachten afhankelijk van het tijdstip. Zo kan Hikari overdag iedereen uitdagen tot een duel. Win je het gevecht, dan krijgt je nieuwe aanvalstechniek. Zo kun je bijvoorbeeld ook vuuraanvallen leren met een personage dat dit uit zichzelf niet direct kan. Wordt het donker buiten, dan kan Hikari iedereen wat geld toestoppen om wat lokale geruchten te horen. De verkoper Partitio kan overdag van iedereen objecten kopen en kan bij het vallen van de avond mensen inhuren om voor hem te laten vechten. Door de vele verschillende krachten, zul je voortdurend willen wisselen tussen alle personages. Sommige krachten vallen in herhaling of zijn een betere versie van een andere. Zo kan Castti overdag gewoon gratis geruchten aanhoren als haar level maar hoog genoeg is.
Het vechtsysteem is vrij uniek en zet je vaak aan het denken. Elke vijand heeft namelijk één of meerdere schilden. Door de zwakte van je tegenstander uit te buiten kun je een schild breken en wanneer de schilden weg zijn, kun je voluit voor de aanval gaan, die dan een pak meer schade aanricht. Je moet wel eerst zoeken wat de zwakte is van je tegenstander, maar eens je deze gevonden hebt, blijft dit zichtbaar voor hetzelfde soort vijand. Er is vaak wel een soort logica te vinden hierin. Zo zijn mensen vaak zwak tegen zwaarden en kun je vismonsters neerhalen met je speer. Bovenaan het scherm krijg je steeds de volgorde te zien van de huidige ronde, alsook die van de volgende ronde. Dit is van belang aangezien tegenstanders met een defect schild een beurt overslaan. Na deze ene beurt, herstelt het schild weer met volle kracht. Tenslotte is er nog het Boost-systeem. Elke ronde waarin je geen Boost-aanval uitvoert, krijg je een Boost-punt. Per punt dat je spendeert, doe je een extra basisaanval die beurt. Zo kun je bijvoorbeeld zelfs vier schilden meteen stukmaken door handig gebruik te maken van het Boost-systeem.
De eerste game kreeg vaak nog wel eens de opmerking dat personages te weinig met elkaar in verbinding staan. Dit probleem is nog niet helemaal van de baan, maar er is wel aan gesleuteld. Er is meer communicatie tussen je groepsleden en soms kruisen paden wel heel direct waardoor twee figuren letterlijk dezelfde opdracht krijgen. Je bent dan ook verplicht om deze figuren in je actieve groep te houden, wat dan weer voor interessante wijzigingen in je strategie zorgt. De mappen zijn ook wat verder uitgediept. Je kunt nu ook in een bootje springen om de kanalen en rivieren te verkennen. Het loont de moeite want vaak kom je zo verborgen schatkisten of extra missies tegen. Tenslotte is er een Latent Power systeem, dat we ook al kennen van bijvoorbeeld Final Fantasy. Telkens je groepsleden in een gevecht verwikkeld zijn, begint het Latent Power balkje op te vullen. Is het balkje vol, dan kun je extra krachtige aanvallen uitvoeren. De aanvallen zien er best cool uit, maar het voelt toch meer aan als een flauwe bijkomstigheid die niet veel bijdraagt.
Een groot deel van de charme van Octopath Traveler II zit verwerkt in de graphics. Grafisch lijk je wel in een klassieke Final Fantasy-game te zitten. Natuurlijk is alles up-to-date gebracht anno 2023 waardoor de visuele pracht bestaat uit een combinatie van HD-2D beelden en 3DCG vormgeving. Vooral de stukken waarbij je met een roeiboot het water opgaat en de zon het licht weerkaatst zijn gewoon prachtig. Alles is ook heel sterk aangepast aan het gebied waarin je vertoeft. Bij woestijngebieden zie je de lucht boven de warme grond bewegen waardoor de warmte zo van je scherm lijkt te komen. Vrijwel elk beeld van Octopath Traveler II zou een mooie postkaart kunnen zijn. Tel daar nog eens de prachtige symfonische soundtrack bovenop en de audiovisuele pracht is compleet.
